نامه اتحادیه آزاد کارگران ایران بهITUC در باره وارد کردن فشارهای شدید جسمانی بر جوانمیر مرادی و طاها آزادی

از: اتحادیه آزاد کارگران ایران به: کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های کارگری ITUC3 جون 2008

با درودهای فراوان

دوستان و همکاران گرامی همانگونه که مطلع هستید در اول ماه مه امسال جوانمیر مرادی و طاها آزادی از اعضای هیئت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران به دلیل برگزاری مراسم اول ماه مه در عسلویه بازداشت شدند و هم اکنون 34 روز از بازداشت آنان می گذرد. در این مدت :1- به استثنای چند روز اول بازداشت جوانمیر مرادی و طاها آزادی مامورین امنیتی محل نگهداری آنها را از خانواده های این کارگران پنهان کرده و به این ترتیب اقدام به آزار و اذیت همسران و فرزندان آنان کرده اند.2- مامورین امنیتی در طول زمان نگهداری جوانمیر مرادی و طاها آزادی از دادن داروهای اعصاب جوانمیر مرادی که باید آنها را بطور روزمره مصرف میکرد خودداری کرده و آنان را با دستان از پشت بسته نگه داشته اند.3- در مورخه 23/2/1387 مامورین امنیتی جوانمیر مرادی را وادار کردند با همسرش تماس گرفته و به ایشان بگوید که در حال انتقال به کرمانشاه هستند. اما با مراجعه خانواده این کارگران به اداره اطلاعات کرمانشاه، اداره مذکور از این مسئله اظهار بی اطلاعی کرد و فوزیه خالصی و همراهان وی را مورد ضرب و شتم قرار داد.4- فوزیه خالصی همسر جوانمیر مرادی دو روز پیش یعنی مورخه 13/3/1387 موفق شد با وی در زندان مرکزی بوشهر ملاقات کند. در این ملاقات بر اثر شدت فشارهای جسمانی وارده بر جوانمیر مرادی در اداره اطلاعات بوشهر، وی قادر به نشستن نبوده و آثار ضرب و شتم در قسمتهای مختلف بدنش مشهود بوده است. جوانمیر مرادی و طاها آزادی را در طول مدت نگهداری آنان در اداره اطلاعات بوشهر با چشمان و دستان بسته به کرات مورد ضرب و شتم شدید قرار داده اند بطوریکه احتمال شکستگی در قفسه سینه جوانمیر مرادی بسیار جدی است و یکی از دندانهای طاها آزادی نیز شکسته است. علاوه بر این هیچ اقدامی در این مدت از سوی مامورین امنیتی برای درمان آنها بعمل نیامده و هم اکنون آنان در زندان مرکزی بوشهر تحت بازداشت هستند و علیرغم پیگیری خانواده های آنان و مراجعه به دفتر رسیدگی به شکایات مردمی رئیس قوه قضائیه جمهوری اسلامی و قاضی پرونده در عسلویه، همچنان از انتقال جوانمیر و طاها به دادگاه خودداری میکنند. از نظر ما نگهداری غیر معمول این کارگران در زندان مرکزی بوشهر و عدم انتقال آنان به دادگاه برای روشن شدن تکلیفشان، به خاطر اینست تا آثار شکنجه بر بدن این کارگران محو شود. دوستان و همکاران گرامیجوانمیر مرادی و طاها آزای هیچ جرمی جز برگزاری مراسم اول ماه مه مرتکب نشده اند و تنها سندی که اداره اطلاعات عسلویه به عنوان سند جرم به خانواده های آنان نشان داده است پلاکاردهایی است در اعتراض به میزان و عدم پرداخت دستمزدها که در ابتدای مراسم در دست این کارگران بوده است.ما ضمن قدردانی از اقدامات تا کنونی شما در دفاع از حقوق انسانی کارگران در ایران، از شما انتظار داریم با توجه به برگزاری اجلاس سالیانه سازمان جهانی کار، اقدامات جدی تری را در این روزها برای دفاع از حقوق انسانی کارگران در ایران بعمل آورید.منصور اسالو رئیس هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد و بختیار رحیمی یکی دیگر از فعالین کارگری همچنان در زندان هستند و کارگران نیشکر هفت تپه بدلیل اعتصاب در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهایشان مورد سرکوب واقع شده و تحت تعقیب قضایی قرار گرفته اند.دولت جمهوری اسلامی عضو سازمان جهانی کار است و از نظر ما به دلیل نقض شدید ابتدائی ترین و بدیهی ترین حقوق کارگران صلاحیت عضویت در سازمان جهانی کار را ندارد.

با احترام فراوان

اتحادیه آزاد کارگران ایران

14/3/1387

www.ettehade.net

ایمیل: k.ekhraji@gmail.com

فاکس: 02144514795

رونوشت به: سازمان جهانی کار جناب خوان سوامایا – یونیون گلوبال و سازمان عفو بین الملل

بیانیه مشترک اتحادیه آزاد، انجمن صنفی، کارگران شاهو و...ما خواهان آزادی کارگران زندانی و منع تعقیب قضایی 5 نفر از کارگران نیشکر هفت تپه هستیم

چهارده روز از بازداشت جوانمیر مرادی و طاها آزادی از کارگران عسلویه و اعضای هیئت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران به جرم تلاش برای برگزاری مراسم اول ماه مه گذشت، اداره اطلاعات بوشهر تا پریروز از محل نگهداری این دو نفر امتناع میکرد و بطور مرتب خانواده های آنان را از طریق عدم اعلام مکان نگهداری شان مورد آزار و اذیت قرار میداد. خانواده های این کارگران برای پیگیری وضعیت عزیزان خود در میدان امام بوشهر چادر زده و در این مدت در چادر خود در این میدان زندگی کرده اند، دیشب مامورین نیروی انتظامی بوشهر به چادر آنها آمده و اعلام کرده اند طبق دستور شما حق ماندن در داخل شهر را ندارید و باید از شهر خارج شوید و اگر قصد ماندن دارید باید جایی در بیرون از شهر در چادر خود اقامت کنید. سپس طبق این دستور مامورین نیروی انتظامی اقدام به جمع آوری چادر آنها کرده و به جایی در حاشیه شهر آنان را انتقال داده اند که صبح امروز نیز شهرداری بوشهر اقدام به جمع آوری چادر این خانواده ها در حاشیه شهر بوشهر نموده است. از طرف دیگر در طول دو هفته گذشته داروهای مغز و اعصاب جوانمیر را به ایشان نداده و از استفاده جوانمیر از عینک جلوگیری کرده اند و آنان به جز سه مورد تماس کوتاه با خانواده خود، هیچ تماس دیگری برقرار نکرده اند و تمامی این تماس ها زیر نظر اداره اطلاعات بوشهر و اساسا اقدامی بوده برای جلوگیری از پیگیریهای خانواده های جوانمیر و طاها برای کسب اطلاع از وضعیت عزیزانشان. در آخرین تماسی که دیشب مورخه 24/2/87 جوانمیر مرادی با خانواده خود گرفت به آنها اعلام کرد که در حال انتقال به شهر کرمانشاه هستند. این در حالی است که صبح امروز مورخه 25/2/87 اداره اطلاعات بوشهر به خانواده های جوانمیر و طاها اعلام کرده است ما با این دو نفر یک هفته دیگر در اینجا کار داریم و شماها بروید یک هفته دیگر برای پیگیری وضعیت آنان به اینجا مراجعه کنید. تناقضهای پیش آمده در هر سه مورد تماسی که این دو نفر با خانواده های خود داشته اند از نظر ما بیانگر این است که آنان در اداره اطلاعات بوشهر تحت شدیدترین فشارهای جسمی و روحی هستند بطوریکه آنها را وادار میکنند تا به خانواده هایشان زنگ زده و به آنان دروغ بگویند. جوانمیر مرادی و طاها آزادی طی 14 روزی که از بازداشت آنان میگذرد بیشترین فشارهای جسمی و روحی را متحمل شده اند. این رفتار تنها گوشه ای از رفتار ضد انسانی با کارگرانی است که هیچ اقدامی جز تلاش برای برگزاری مراسم اول ماه انجام نداده اند و حتی این مراسم با دخالت نیروهای انتظامی صورت عملی بخود نگرفته است.این رفتار ضد انسانی با این دو نفر در حالی ادامه دارد که شیث امانی را به همین جرم یعنی برگزاری مراسم اول ماه مه، از قبل از اول مه امسال در سنندج به زندان افکنده اند و منصور اسالو را به دلیل فعالیتهای کارگری اش و علیرغم خواست کارگران ایران و جهان همچنان در بند نگه داشته و پنج نفر از کارگران نیشکر هفت تپه را به دلیل تلاش برای احقاق حق خود و همکارانشان به دادگاه احضار کرده اند.

لذا ما تشکلها و کارگران امضا کننده این بیانیه اعلام میداریم:

1- ما تداوم فشار بر جوانمیر مرادی و طاها آزادی و خانواده های آنان را قویا محکوم میکنیم.

2- رفتار ضد انسانی موجود با این کارگران، چیزی جز تلاش جهت پرونده سازی و وارد کردن اتهامات موهوم بر آنان نیست و چنین اقدامی از نظر ما پیشاپیش محکوم است.

3- ما خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط جوانمیر مرادی، طاها آزادی، شیث امانی و منصور اسالو از زندان و منع تعقیب قضایی از جلیل احمدی، فریدون نیکوفرد، احمد نجاتی، قربان علیپور و محمد حیدری مهر از کارگران نیشکر هفت تپه هستیم که بدلیل اعتراض به عدم پرداخت دستمزد کارگران نیشکر هفت تپه و تلاش برای احقاق حق خود و همکارانشان در آخر اردیبهشت ماه به دادگاه فرا خوانده شده اند.

4- از نظر ما برگزاری مراسم اول ماه و اعتصاب و تجمع حق مسلم کارگران برای دفاع از حقوق انسانی شان است و ما از این حق انسانی خود دفاع خواهیم کرد.

اتحادیه آزاد کارگران ایران

انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه

کارگران کارخانه شاهو

و جمعهایی از کارگران:

کارخانه نساجی کردستان

پالایشگاه گاز فازهای 9 و10 عسلویه

کارخانه نیرو رخش

کارخانه پرریس

پتروشیمی پلی اتیلن سنگین کرمانشاه

آجر پزی سنندج

کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه

کارگران شهر صنعتی قم

25/2/1387

رونوشت به: آی تی یو سی – جناب آیت الله شاهرودی رئیس قوه قضائیه و محمود احمدی نژاد رئیس جمهوری اسلامی ایران

اتحادیه ساختمان، جنگل، معدن و انرژی استرالیا خواهان آزادی شیت امانی، حمید اطهری، آرام ابراهیم، طاها آزادی و جوانمیر مرادی شد

پیتر مکللند رئیس استانی اتحادیه نیو سات ولس به نمایندگی از جانب 28000 عضو اتحادیه ساختمان، جنگل، معدن و انرزی با ارسال نامه ای به خامنه ای، محمود احمدی نزاد،محمود هاشمی و سفیر جمهوری اسلامی ایران در استرالیا، نسبت به رفتار جمهوری اسلامی ایران با برگزارکنندگان اول مه و دستگیری کارگران، اعتراض کرد.

وی در این نامه تاکید کرد که اول ماه مه در سراسر جهان جشن بر پا میشود و مطالبات و مبارزات کارگران در سراسر جهان را برسمیت میشناسد. پیتر مکلند در پایان اضافه میکند که : ما نمایندگان کارگران و انترتاسیونالیست ها از شما آزادی فوری همه کارگران را بدون ایجاد هیج ترس و دلهره و خشونت بیشتر علیه آنان و یا کسانی دیگری که در اول ماه می در ایران دستگیر شده اند، مطالبه می کنیم.

حزب کمونیست کارگری ایران تلاش های بین المللی در حمایت از کارگران ایران را ارج مینهد و برای گسترش این حمایت ها تلاش خواهد کرد و همگان را به تقویت کارزار جهانی قدرتمند در حمایت از کارگران ایران، فرامیخواند.

رفتار جمهوری اسلامی نسبت به کارگران باید با عکس العمل وسیع بین المللی پاسخ گیرد. جمهوری اسلامی ایران باید بخاطر رفتار وحشیانه با مردم از مجامع بین المللی طرد و منزوی گردد. نمایندگان رژیم جمهوری اسلامی ایران از سازمان جهانی کار، آی ال او، باید اخراج شوند.

زنده باد همبستگی جهانی با کارگران ایران
کارگر زندانی، زندانی سیاسی آزاد باید گردد
جمهوری اسلامی باید از آی ال او اخراج گردد

تشکیلات خارج کشور حزب کمونیست کارگری ایران
8 مه 2008 ، 19 اردیبهشت 87

متن نامه اعتراضی اتحادیه ساختمان، جنگل، معدن و انرزی

خطاب به خامنه ای، محمود احمدی نژاد، محمود هاشمی رئیس قوه قضاعیه و سفیر ایران در استرالیا

7 مه 2008

عالیجنابان

من از طرف اتحادیه اتحادیه ساختمان، جنگل، معدن و انرزی برایتان می نویسم. این اتحادیه 28000 کارگر ساختمانی در بخش ساختمان استان نیو سات ولس را نمایندگی می کند. این واحد از اتحادیه در تمام اموراتی که به حقوق بشر و حقوق کارگران در سراسر دنیا مربوط می شود، فعالانه علاقه نشان می دهد. ما مایلیم نگرانی عمیق و جدی خود را در مورد سرگذشت و سلامتی افراد زیر ابراز داریم:

اقای حمید اطهری و آرام ابراهیم خاص کسانی که در اشنویه کردستان دستگیر شده اند
اقای طاها آزادی و جوانمیر مرادی کسانی که دستگیر شده و بعد برای بازجویی به زندان وزارت اطلاعات برده شده و بعد به اداره اطلاعات بوشهر انتقال داده شدند
اقای امانی کسی که در روز قبل از اول ماه می دستگیر شده و کارگر اخراجی کارخانه نساجی کردستان است

و همینطور محدود کردن همه کارگران در روز اول ماه می

ما بویزه نسبت به گزارشاتی که خبر این را می دهد که اقای مرادی از استفاده از عینک و داروهای خود محروم خواهد بود، خشمگین هستیم این با تمام مصوبات و حقوق بین المللی انسان مغایرت دارد

ما محترما به شما یاداور می شویم که اول ماه می روزی است که در سراسر دنیا جشن گرفته می شود و یک روز بین المللی است که مطالبات و مبارزات کارگران در سراسر دنیا را برسمیت می شناسد و روزی است که صلح و تفاهم را تبلیغ می کند. اساسا، روز اول ماه می هیج حدود جغرافیایی، مذهبی و سیاسی را نمی شناسد.

ما نمایندگان کارگران و انترتاسیونالیست ها از شما آزادی فوری همه کارگران را بدون ایجاد هیج ترس و دلهره و خشونت بیشتر علیه آنان و یا کسانی دیگری که در اول ماه می در ایران دستگیر شده اند، مطالبه می کنیم

ما همینطور برسمیت شناختن حقوق انسانی و حقوق اتحادیه ای همه کارگران در ایران را مطالبه می کنیم.


ارادتمند شما
پیتر مکللند
رئیس استان اتحادیه

جوانمیر مرادی و طه آزادی را به اداره اطلاعات بوشهر منتقل کردند

اطلاعيه شماره ٤:


شش روز از بازداشت دستگير شدگان اول مه ميگذرد و هنوز هفت نفر از آنان در زندانند. همچنين شيث اماني که از ٤ ارديبهشت٬ يعني از قبل از اول مه دستگير شده بود٬ هنوز در بازداشت بسر ميبرد. به گزارش اتحاديه آزاد کارگران ايران در سايت اتحاد٬ جوانمير مرادي عضو هيات مديره اين اتحاديه و طه آزادي از اعضاي علي البدل آن که هر دو از چهره هاي شناخته شده و محبوب در ميان کارگرانند٬ روز ١٧ ارديبهشت به اداره اطلاعات بوشهر انتقال داده شدند. طبق همين گزارش آنها تا کنون در اداره اطلاعات عسلويه در بازداشت بودند و طي اين مدت دستهاي آنان از پشت بسته و هنوز دستشان در دستبند است . بنا به خبر عليرغم مراجعات مکرر خانواده هايشان هيچگونه پاسخي از سوي مقامات قضايي عسلويه در باره اتهامات آنان داده نشده است. به گفته فوزیه خالصی همسر جوانمیر مرادی، به جوانمیر حتي اجازه استفاده از عینک داده نشده است و اين امر باعث شده تا سلامتی چشمان وی در معرض آسیبهای جدی قرار بگیرد. بطوریکه چشمان وی بشدت قرمز و دچار ورم شده است. همچنین مامورين اطلاعات رژيم از دادن داروهای درمانی جوانمیر مرادي به او که باید روزانه از آنها استفاده کند خودداری کرده اند. اين اخبار حاکي از وضعيت نگران کننده جوانمير مرادي در زندان است. در اين رابطه اتحاديه آزاد کارگران ايران به تمام سازمانهاي کارگري در سراسر جهان نامه داده و خواهان فشاري بين المللي براي آزادي فوري شيث اماني٬ جوانمير مرادي ٬ طه آزادي و همه دستگير شدگان اول مه شده است. کميته مبارزه براي آزادي زندانيان سياسي با تمام قوا در کنار خانواده اين دستگير شدگان و اتحاديه آزاد کارگران ايران براي آزادي بدون قيد و شرط اين عزيزان تلاش ميکند. کميته مبارزه براي آزادي زندانيان سياسي همه کارگران و انسانهاي آزاديخواه را به حمايت و پشتيباني از اين کارگران و پيوستن به کمپين اعتراضي بين المللي براي آزادي آنان فراميخواند.

زنده باد اول مه روز همبستگي جهاني کارگران
زنداني سياسي آزاد بايد گردد
کميته مبارزه براي آزادي زندانيان سياسي
١٦ ارديبهشت ١٣٨٧- ٥ مه ٢٠٠٨
تلفن تماس:00447779898968
http://free-zendaniseyasi.blogspot.com

به خانواده کارگران دستگير شده در عسلويه٬ جوانمير مرادي٬ طه آزادي و سعيد حضرتي اجازه ملاقات داده نشد

اطلاعيه شماره ٢:

در اول مه امسال(روز جهانی کارگر) ١٤ دستگير شدند
دستگير شدگان اول مه بايد فورا و بدون قيد و شرط از زندان آزاد شوند

در اطلاعيه ١٣ ارديبهشت گزارش کرديم که امسال در اول مه٬ روز هبستگي جهاني کارگران ١٢ نفر دستگير شده اند. شيث اماني از رهبران سرشناس کارگري در شهر سنندج قبل از اول مه در ٤ ارديبهشت دستگير شد و سپس روز ١١ ارديبهشت يکروز قبل از اول مه سه تن از فعالين اتحاديه آزاد کارگري که در تدارک برپايي مراسم اول مه بودند ٬ به اسامي حميد اطهري، آرام ابراهيم خاص و نسرين محمود آذر در شهر اشنويه دستگير شدند و در ١٢ ارديبهشت روز جهاني کارگر٬ ٦ نفر از کارگران در شهر سنندج به اسامي شیوا خیرآبادی٬ عبدالله نجار فعال کارگری ٬ غالب حسینی٬ علی حسینی ٬ بهاالدین صدوقی ٬ سوسن رازانی و ٣ نفر در عسلويه بوشهر به اسامي جوانمير مرادي عضو هيات مديره اتحاديه آزاد کارگران و طه حسيني عضو علي البدل هيات مديره اين تشکل کارگري٬ دستگير شدند. در خبر بعدي مطلع شديم که در سنندج علاوه بر ٦ نفر نام برده شده يک نفر ديگر به اسم صلاح زماني و نيز يک نفر ديگر
در عسلويه به اسم سعيد حضرتي نيز دستگير شده اند. به اين ترتيب تعداد دستگير شدگان اول مه امسال به ١٤ نفر رسيد. طبق خبري که روز گذشته در ١٤ ارديبهشت انتشار يافت٬ ٤ نفر از دستگير شدگان اول مه در شهر سنندج به قيد وثيقه از زندان آزاد شده اند٬ اما هنوز اطلاع دقيقي از اسامي اين ٤ نفر دريافت نکرده ايم. بدين ترتيب هم اکنون ده نفر از کارگران دستگير شده اول مه هنوز در بازداشت بسر ميبرند.
به گزارش اتحاديه آزاد کاارگران ايران ٬ مسوولان قضايي و انتظامي، هنوز به كارگراني كه در جريان برگزاري مراسم اول ماه مه در عسلويه بازداشت شده‌اند، اجازه ملاقات با خانواده‌هايشان را نداده‌اند. به گزارش دسترنج، جعفر عظيم زاده، رييس اتحاديه آزاد كارگران ايران گفت: خويشان و بستگان اين سه كارگر كه دست كم از روز ١٤ ارديبهشت تاكنون در بوشهر هستند، تنها توانستند با قاضي پرونده ديدار كنند. قاضي پرونده به خانواده‌هاي كارگران بازداشت شده گفته است كه براي ديدار عزيران خود تا زمان برگزاري دادگاه صبر كنند.
کميته مبارزه براي آزادي زندانيان سياسي همه کارگران و انسانهاي آزاديخواه را به اعتراضي وسيع عليه اين دستگيري ها و براي آزادي فوري و بدون قيد و شرط دستگير شدگان اول مه ٧٨ فراميخواند.
اسامي دستگير شدگان اول مه امسال عبارتند از: شيث اماني٬ جوانمير مرادي٬ طه آزادي٬ سعيد حضرتي٬ شیوا خیرآبادی٬ عبدالله نجار فعال کارگری ٬ غالب حسینی٬ علی حسینی، بهاالدین صدوقی ٬ سوسن رازانی٬ صلاح زماني٬ حميد اطهري، آرام ابراهيم خاص و نسرين محمود آذر است. اسامي ٤ کارگر آزاد شده سنندج را هنوز در دست نداريم.
کميته مبارزه براي آزادي فوري و بدون قيد و شرط دستگير شدگان اول مه ٧٨ و تمامي زندانيان سياسي تلاش ميکند
.

زنده باد اول مه روز همبستگي جهاني کارگران
زندانيان سياسي آزاد بايد گردد
کميته مبارزه براي آزادي زندانيان سياسي

١٥ ارديبهشت ١٣٨٧- ٤ مه ٢٠٠٨
تلفن تماس: 00447779898968
http://free-zendaniseyasi.blogspot.com

گزارشات تصويرى از اول ماه مه 2008 در شهرهاى مختلف جهان

برمن آلمان



هانوور

بادربورن، آلمان



هامبورگ
اسلو، نروژ
بوروس، سوئد


ونکورر، کانادا


استکهلم



مالمو
گوتنبرگ




تامپره، فنلاند

١٤ نفر از فعالین کارگری در ارتباط با اول مه دستگیر شدند

کارگران بازداشت شده بی قید و شرط باید آزاد شوند

مشخصه بارز اول ماه مه امسال، تحرک وسیع کارگران برای برگزاری تجمعات اعتراضی در این روز بود. رزیم اسلامی در وحشت از بمیدان آمدن کارگران، کلیه گردهمایی ها را ممنوع اعلام کرد. دو روز قبل از اول مه لایحه جرائم سیاسی را در مجلس اسلامی تصویب کردند تا حمله به کارگران و دستگیری رهبران کارگری را " قانونی" کنند. یک هفته قبل از اول مه شیث امانی از فعالین شناخته شده کارگری در سنندج را دستگیر کردند. روز اول مه و روز قبل از آن به نیروهای سرکوبشان آماده باش دادند تا صدای اعتراض کارگر در جامعه به کسی نرسد. علیرغم تمامی این مانورها، کارگران در هر کجا که توانستند دست به تجمع زدند، بیانیه و قطعنامه صادر نمودند و در مصاف با حکومت نظامی اعلام نشده رژیم، قدرتنمایی کردند. رژیم اسلامی در برابر جسارت کارگران مانند همیشه تعدادی از شرکت کنندگان در مراسمهای اول ماه مه در شهرهای مختلف را دستگیر نمود. در سنندج ٧ نفر از کارگران و شرکت کنندگان در مراسم اول مه به اسامي شیوا خیرآبادی٬ عبدالله نجار، غالب حسینی٬ علی حسینی٬ بهاالدین صدوقی٬ سوسن رازانی و صلاح زمانی دستگير شدند. در اشنویه رژیم در وحشت از گردهمایی کارگران، یک روز قبل از اول مه حميد اطهری، آرام ابراهيم خاص و نسرين محمود آذر را بازداشت کرد. در عسلویه جوانمیر مرادی از رهبران کارگری و عضو هییت مدیره اتحادیه آزاد کارگران و طه آزادی عضو علی البدل این اتحادیه و روز بعد سعید حضرتی بازداشت شدند.

حزب کمونیست کارگری این دستگیری ها را شدیدا محکوم میکند و خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط کلیه دستگیرشدگان میباشد. ما همه مردم ایران را فرا میخوانیم تا در کنار خانواده های کارگران بازداشت شده با تجمع در مقابل زندان ها و ارگانهای رژیم، خواستار آزادی کارگران دستگیرشده و کلیه زندانیان سیاسی شوند. حزب کمونیست کارگری کلیه سازمان های کارگری، احزاب چپ و مترقی در سراسر جهان را فرا میخواند تا به دستگیری کارگران توسط رژیم اسلامی اعتراض کنند و خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط آنها و سایر زندانیان سیاسی شوند.

آزادی، برابری، حکومت کارگری
مرگ بر جمهوری اسلامی
زنده باد جمهوری سوسیالیستی

حزب کمونیست کارگری ایران
١٣ اردیبهشت ١٣٨٧، ٢ مه ٢٠٠٨

وحشت رژیم اسلامی از اول مه!

در اول مه سال 2008، ابعاد ترس و وحشت رژیم اسلامی از روز جهانی کارگر و همچنین جنب و جوش کارگران برای برپایی اول مه در نقاط مختلف کشور در نوع خود بی نظیر بود. جبهه نبرد طبقاتی از عسلویه و سد رامهرمز تا هفت تپه و کرمانشاه و سننندج و سقز و مریوان و اشنویه تا تهران و شیراز و بوشهر و شهرهای دیگر گسترده بود. رژیم تنها با بکارگیری همه امکانات، از ندادن مجوز برای برپایی مراسم اول مه، تا تکیه بر لطایف الحیل آخوندی خانه کارگر برای جلوگیری از تجمع کارگران، از تهدید پلیسی فعالان و رهبران کارگری و حتی دستگیری (نظیر شیث امانی در سنندج)، تا لشگر کشی علیه مراسم مستقل کارگری (نظیر پارک چیتگر تهران) و یا با حکومت نظامی اعلام نشده در کل شهر (نظیر کرمانشاه و سنندج)، توانست، اول مه را با وحشت از سر بگذراند. رژیم با همه توانش به جنگ کارگران آمد تا مانع برگزاری مراسم های کارگران شود و در اکثر نقاط عملا مانع تجمعات کارگری شد اما عزم و اراده کارگران از همیشه بیشتر، تلاش ها از همیشه گسترده تر، و قطعنامه های کارگران از همیشه روشن تر و رادیکال تر بود. گزارشات زیر که گوشه هایی از نبرد اول مه را در بر میگرد، نشان میدهد که اول مه تا چه حد سخت بر رژیم گذشت.

حزب کمونیست کارگری دست تک تک فعالین و کوشندگان اول مه را به گرمی میفشارد و به همه آنها خسته نباشید میگوید. کلیه کارگران دستگیر شده در عسلویه، سنندج و اشنویه، باید فورا آزاد شوند. حزب تمامی مراکز کارگری و کلیه مردم آزادیخواه را به اعتراض به دستگیری کارگران و تلاش برای آزادی فوری و بی قید و شرط آنها فرامیخواند.

عسلويه
بنا به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، امروز در اولین دقایق شروع مراسم اول مه در عسلویه، جوانمير مرادی عضو اصلی و طه آزادی عضو علی البدل هيئت مديره اتحاديه بازداشت شدند.

نیروهای انتظامی پلاکاردهای مراسم در سه راه نخل تقی عسلویه را جمع آوری کرده و جوانمیر مرادی از فعالین سرشناس کارگری را دستگیر میکنند و مانع برگزاری مراسم میشوند. بدنبال این وضعیت تعدادی از کارگران جهت پیگیری وضعیت جوانمیر به پاسگاه محل مراجعه میکنند و در آنجا طه آزادی نیز بازداشت میشود. کارگران دستگیر شده در اختیار اداره اطلاعات منطقه قرار گرفته و تحت بازجویی قرار گرفته اند.

کرمانشاه

به دعوت اتحاديه آزاد کارگران ايران امروز قرار بود ساعت ٩ صبح مقابل اداره کار کرمانشاه مراسم اول مه برگزار شود. کارگران از دالاهو و پتروشیمی پلی اتیلین و برخی کارخانجات دیگر در اين ساعت به محل رفتند و مدتی در این محل ماندند تا مراسم را برگزار کنند، اما نيروي انتظامي محل را قرق کرده بود و مانع مراسم کارگران شد. تعدادی از کارگران به تجمع معلمان پيوستند. طبق گزارشاتی که دریافت کرده ایم، فضا در سطح شهر کاملا پلیسی بوده است.

علیرغم فضای کاملا پلیسی حاکم بر شهر، قطعنامه اتحاديه آزاد کارگران ايران و انجمن صنفي برق و فلزکار کرمانشاه در شهر پخش شد و سه پلاکارد توسط جوانان مبارز شهر به مناسبت اول مه در سه نقطه شهر، محل دانشکده پزشکی، میدان لب آب و هتل آزادگان در شهرک تعاون نصب شد که بعدا توسط نیروهای رژیم پائین کشیده شد. لازم به توضیح است که خانه کارگر رژیم اقدام به برپائی مراسم کرده بود اما کارگران آنرا بایکوت کردند.

نیشکر هفت تپه:
کارگران نیشکر هفت تپه روز ١١ اردیبهشت قصد برپائی مراسم اول مه را داشتند اما موفق به برگزاری مراسم نشدند. کارگران بیانیه خود را به مناسبت اول مه که حاوی خواستهای آنها بود به مدیریت کارخانه تحویل دادند. در این بیانیه ضمن ارائه خواستهای کارگران نیشکر، به تمامی کارگران به مناسبت روز جهانی کارگر تبریک گفته شده و کارگران اعلام کرده اند که تا تحقق همه مطالبات خود به مبارزه ادامه خواهند داد.

سد کوثر
از روز ٩ فروردين بيش از ١٠٠ کارگر جهاد نصر کوثر از پروژه سد انحرافي رامهرمز در خوزستان در اعتراض به ٤ ماه دستمزد معوقه خود در برابر اين شرکت تجمع کردند. اين تجمع روز دهم نيز نیز ادامه یافت. کارگران اعلام کردند که تا دريافت دستمزدهايشان به تجمعات اعتراضي خود ادامه خواهند داد. کارگران قرار گذاشتند که روز اول مه با پلاکارد گراميداشت اول مه خواست خود را پيگيری خواهند کرد. روز ١١ اردیبهشت نیز تجمع ادامه داشت. چند نفر از کارگران در اين اجتماع به مناست اول مه روز جهاني کارگر و گراميداشت آن صحبت کردند. در اين تجمع مديريت قول داد که تا يکشنبه آينده طلب کارگران را بپردازد. کارگران موقتا سر کار خود بازگشتند و اعلام کردند که اگر مديريت به وعده خود عمل نکند دوباره دست به تجمع اعتراضي خواهند زد.

تهران:
هزاران کارگر روز جمعه ٦ اردیبهشت طبق سنت هرساله قصد برگزاری جشن و تجمع در پارک چیتگر داشتند که با حضور گسترده نیروهای انتظامی مواجه شدند و سرانجام هرچند رژیم مانع تجمع هزاران نفره کارگران شد اما چند صد نفر از کارگران در این پارک و چند صد نفر در پارک جهان نما مراسم های خود را برپا کردند. اما تهدیدات رژیم مانع مراسم مستقل کارگران در روز اول مه در تهران شد.

ترس و وحشت رژیم از کارگران را بیش از هرچیز در نحوه فعالیت خانه کارگر رژیم میتوان مشاهده کرد. خانه کارگر تا آخرین روز مراسمی در تهران اعلام نکرد و مراسمی که در آخرین لحظات سر هم بندی کردند، طبق گفته محجوب فقط به مدعوین خاصی اجازه حضور میدادند و از ورود کارگران جلوگیری کردند. خانه کارگر از این میترسید که با حضور کارگرانی که خارج از کنترل خانه کارگر به این مراسم آمده اند، مراسم از دست عوامل رژیم خارج شود و مثل سالهای گذشته شعارها و خواستهای مستقل کارگران بر مراسم حاکم شود. با اینهمه و علیرغم فضای کاملا پلیسی، بدنبال سخنرانی محجوب تعدادی از کارگران حاضر علیه کار موقت شعار میدهند که بلافاصله با تهدید نیروهای انتظامی مواجه میشوند.

ترس رژیم چنان بود که در بسیاری از شهرها حتی به خانه کارگر خودش هم اجازه برگزاری مراسم نداد.

گزارش مراسم سنندج و مریوان و اتفاقات شهرهای اشنویه و سقز در اطلاعیه جداگانه ای منشتر شده است.

حزب کمونیست کارگری ایران
١ مه ٢٠٠٨، ١٢ اردیبهشت ١٣٨٧

ضمیمه: قطعنامه های اتحادیه آزاد کارگران ایران و انجمن صنفی برق و فلزکار کرمانشاه
بیانیه کارگران نیشکر هفت تپه
قطعنامه کمیته های برگزاری اول مه

قطعنامه اتحادیه آزاد کارگران ایران و انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه به مناسبت اول ماه مه

اول ماه مه، روز همبستگی جهانی طبقه کارگر و روز مبارزه متحدانه ما برای رهایی از ستم سرمایه داری و برپایی دنیایی بهتر است. امسال ما کارگران ایران در شرایطی در حال برگزاری مراسم اول ماه مه هستیم که تورم افسار گسیخته، زندگی و معیشت ما را بصورت غیر قابل تحملی در چمبره خود فرو برده است و حداقل دستمزدهای تصویب شده حتی کفاف اجاره بهای منزل مسکونی ما را نیز نمیدهد. چنین وضعیت اسف باری در حالی سایه شوم خود را بر معیشت و زندگی ما انداخته است که ناامنی شغلی و بیکارسازیهای گسترده، قراردادهای موقت، ممنوعیت ایجاد تشکلهای مستقل کارگری، دستگیری و بازداشت کارگران معترض و رهبران آنان و برخورد قهرآمیز با اعتراضات کارگری، هر گونه روزنه امیدی را برای برون رفت از این وضعیت غیر انسانی بر روی ما بسته است.بی تردید ما کارگران در مقابل این وضعیت بغایت ضد انسانی سکوت نخواهیم کرد و اجازه نخواهیم داد بیش از این هستی ما را به تباهی بکشانند. ما تولید کنندگان اصلی ثروت و نعمت در جامعه هستیم و حق خود میدانیم با بالاترین استانداردهای زندگی امروزی بشر، در رفاه و آسایش زندگی کنیم.داشتن یک زندگی شاد و مرفه حق مسلم ماست و ما برای تحقق آن، تمامی موانع پیش روی خود را با بر پایی تشکلهایمان و با اتکا به قدرت همبستگی خود از سر راه خویش برخواهیم داشت.در این راستا ما امروز اول ماه مه سال 2008 یکپارچه و متحد، مطالبات زیر را به عنوان حداقل خواستهای خود فریاد می زنیم و خواهان تحقق فوری آنها هستیم:١­ شیث امانی، منصور اسالو و همه کسانی که در اعتراض به نابرابریهای اجتماعی به زندان افکنده شده اند باید فورا و بی قید و شرط آزاد شوند و تمامی احکام صادره بر علیه کارگران و فعالین سایر جنبشهای اجتماعی باید ملغی شود٢­ ما حداقل دستمزد تصویب شده برای امسال را با توجه به تورم افسار گسیخته موجود، تحمیل مرگ تدریجی بر خود و خانواده هایمان میدانیم و مصرانه خواهان افزایش فوری حداقل دستمزدها بر اساس اعلام نظر خود کارگران از طریق مجامع عمومی کارگری هستیم.٣­ اخراج سازی های کارگران باید متوقف گردد و تمامی کسانی که از کار خود اخراج شده و یا به سن اشتغال رسیده اند باید تا زمان اشتغال بکار از بیمه بیکاری معادل حداقل دستمزدها بر خوردار شوند.
٤­ قراردادهای موقت کار٬ تحمیل بردگی مطلق بر کارگران و تعرض به پایه ای ترین حقوق آنان است و باید تمامی این نوع قراردادها به استخدام رسمی تبدیل شوند.٥­ دستمزدهای معوقه باید فورا پرداخت و عدم پرداخت به موقع آن، قانونا باید جرم تلقی گشته و خسارت ناشی از آن به کارگران پرداخت شود.٦­ آزادی بیان، ایجاد تشکل های مستقل کارگری، اعتصاب، اعتراض و تجمع حق مسلم ماست و باید بی قید و شرط به رسمیت شناخته شوند. ٧­ ما ضمن اعلام حمایت قاطعانه از مطالبات معلمان٬ خود را متحد آنان می دانیم و خواهان رسیدگی فوری به مطالبات آنان هستیم.٨­ ما بدینوسیله پشتیبانی خود را از تمامی جنبشهای آزادیخواه و برابری طلب همچون جنبش دانشجویی و جنبش زنان اعلام میداریم و دستگیری، محاکمه و به زندان افکندن فعالین آنرا بشدت محکوم می کنیم. ٩­ کار کودکان پدیده ای ضد انسانی و از تبعات نظام سرمایه داریست که باید برچیده شود. تمامی کودکان باید بدون در نظر داشت موقعیت اقتصادی و اجتماعی والدین، جنسیت، نژاد و مذهب و ملیت از امکانات آموزشی - رفاهی و بهداشتی یکسانی برخوردار شوند.١٠­ کلیه قوانین تبعیض آمیز باید ملغی شود و برابری حقوق زن و مرد در تمامی شئونات زندگی اجتماعی و اقتصادی بی قید و شرط باید به رسمیت شناخته شود.١١­ داشتن مسکن حق اولیه هر انسانی است و دولت باید مسکن مناسب و رایگان برای همگان تامین نماید.۱٢- اول ما مه باید تعطیل رسمی اعلام گردد و در تقویم رسمی کشور گنجانده شود و هر گونه ممنوعیت و محدودیت برگزاری مراسم این روز باید برچیده شود.١٣­ ما بخشی از طبقه کارگر جهانی هستیم و تحمیل بی حقوق مضاعف بر کارگران مهاجر و اخراج آنان را به هر بهانه ای محکوم می کنیم. ١٤­ ما ضمن قدردانی از تمامی حمایتهای بین المللی از مبارزات کارگران در ایران٬ خواهان تداوم بیش از پیش این این حمایتها بوده و بیش از هر زمان دیگری بر همبستگی بین المللی طبقه کارگر برای رهایی از مشقات نظام سرمایه داری تاکید می کنیم.۱٥­ قربانیان اصلی جنگ٬ کارگران و عموم توده های مردم هستند. جنگ افروزی و تحریم اقتصادی ناشی از کشمکش قدرتهای سرمایه داری است و از سوی هر کشوری که به آن دامن زده شود از نظر ما کارگران محکوم است. ما خواهان صلح، شادی، رفاه و آزادی و برابری هستیم.زنده باد اول ماه مه
زنده باد همبستگی بین المللی طبقه کارگراتحادیه آزاد کارگران ایران و انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاهاول ماه مه سال 2008


بیانیه کارگران نیشکر هفت تپه به مناسبت روز جهانی کارگر
روز جهانی کارگر را در حالی برگزار می کنیم که کارگران شرکت کشت و صنعت نیشکر پس از 49 سال تولید برای اولین بار در تاریخ افتتاح شرکت ،کارگران شرکت سال نو را بدون دریافت عیدی و پاداش آغاز نمودیم، و به قول معروف " سالی که نکو است از بهارش پیدا است" پس از گذشت 2 ماه از سال جدید یعنی سال 1387 تاکنون حقوق اسفند ماه از سال 1386 و فروردین ماه از سال 1387 دریافت نکردیم و شایعاتی است مبنی بر فرستادن کارگران برای چندین ماه به خانه بدلیل عدم توانائی پرداخت حقوق از طرف شرکت و کارگران شرکت بیش از هر زمان در خصوص امنیت شغلی خود احساس خطر می کنند و البته در نظر دارند که کارگران را بدین شکل از شرکت فراری داده تا راحتر بتوانند آنان را باز خرید کرده و اقدام به تعدیل نیرو نمایند. متاسفانه دلیل مشکلات شرکت را نیروی مازاد میدانند در حالی که مشکل شرکت سیاستهای غلط دولت در خصوص صنعت شکر بوده و قصد خصوصی سازی شرکت را به شکل شتاب زده انجام داده اند در صورتیکه بدین شکل شرکت خصوصی شود سرنوشت شرکت قند دزفول در انتظار نیشکر خواهد بود . البته باندهای مافیای شکر در سطح گشور و واردات شکر متاسفانه توسط دولت و عدم خرید تضمینی تولیدات شرکتهای تولید کننده، با پایین آوردن تعرفۀ کمرگی توسط دولت و عدم توجه ساعدی نماینده شهرستان شوش در مجلس به مشکلات شرکت با توجه به جایگاه ایشان در مجلس که به عنوان رئیس کمیسیون گشاورزی مجلس است و یکی از افرادی است که در تعیین بودجه سال 1386 نظر خاصی داردد. اظهارات او در خصوص محصول شکر مبنی بر اینکه تولید شکر به صرفه نبوده و توان رقابت با وارد کنندگان محصول در داخل نیست جای نگرانی دارد . از ایشان انتظار می رفت تا حداقل بتواند مانع قطع برق شرکت توسط سازمان برق باشد و کاهش آب توسط سازمان آب شود آب آبیاری که باید حداقل در حدود 32 متر باشد الان در حدود 4 متر که متاسفانه حتی در سطح شهرستان نیز این مشکلات را حل نکرده. شرکت نیشکر هفت تپه به فرزند ناخلف دولت تبدیل شده است، وهمۀ مسئولین تاکنون از حل مشکل شرکت به شکلی شانه خالی می کنند و بار سنگین مشکلات بر شانه کارگران زحمتکش این شرکت بیش از هر زمان دیگری سنگینی می کند البته کارگران شرکت هم قسم شدن تا به هر شکل ممکن در حفظ شرکت کوتاهی نکنند و تولید را بیش از هر زمان دیگر بیشتر کرده و دست افراد سودجو از این شرکت کوتاه نمایند. چون به این مسئله پی بردن که افراد ی هدف مند قصد به تعطیلی کشاندن شرکت را دارند و لی کارگران شرکت هوشمندانه به این نیت سوء پی برده و تا آخرین نفس در حفظ آن ، که حفظ ناموس و شرف آنها می باشد ادامه خواهند داد .
یکبار دیگر خواستهای خود را به اطلاع عموم می رسانیم که به قرار زیر می باشد:مشخص نمودن وضعیت مدیر عامل شرکت یعقوب شفیعی که به ندرت در شرکت حاضر است تغییر مدیران نالایق که با سوء مدیریت باعث کاهش تولید محصول شده اندبرگزاری انتخابات، جهت تشکل آزاد کارگری ( انجمن صنفی)رسمی کردن کارگران قراردادیپایان دادن به پرونده سازی و احضار فعالین کارگریپایان دادن به سرکوبی کارگران توسط فردی بنام زیبدار که رئیس حراست شرکت استپرداخت به موقع حقوق کارگران اجرای بازنگری در سطح مشاغل بندیبازپس دادن 200 دستگاه منازل سازمانی شرکت به کارگران آن ، که در حال حاضر در دست نبروهای اطلاعاتی و انتظامی است عدم واگذاری زمینهای زراعی شرکت به بخش خصوصی که به کشت محصولات غیر از نیشکر اختصاص داده می شود به جریان انداختن امکانات رفاهی متوقف شده شرکت که از جمله سلف سرویس شرکتپیگیری و برخورد با افراد ی که در بین بردن مزارع شرکت نقش دارند و در جلوگیری از ورد احشام کوتاهی می کنند اصلاح روش مزایدها و مناقصها در سطح شرکت در پایان به اطلاع مسئولین مربوطه می رسانیم که در خصوص تحقق خواستهای کارگران مصمم بوده و تا رسیدن به اهدافمان دست از مبارزه نخواهیم کشید.علیرغم درد ورنجهای که ما کارگران روزانه با آن مواجه هستیم، روز جهانی کارگر را گرامی میداریم و به تمامی کارگران ایران تبریک می گوییم و همگام با سایر کارگران امروز چهارشنبه در شرکت طرح ونیشکر هفت تپه مراسم گسترده ای برگزار خواهیم نمود.کارگران شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه شوش

قطعنامه اول مه، روز جهانی کارگر

یک سال دیگر از فقر و بیکاری و سرکوب کارگران و مردم سپری شد. در این یکسال قدرت خرید کارگران و مردم زحمتکش کمتر شد، در عوض سرمایه داران ثروت های افسانه ای انباشت کردند. دهها میلیارد دلار به درآمد نفت اضافه شد و ثروت سرمایه داران و روسا و مقامات چند برابر شد، اما برای کارگران حاصل آن فقر بیشتر، بیکاری گسترده تر و گرانی سرسام آور بود. صدها هزار نفر دیگر از ما بیکار شدند و صدها کارخانه در معرض تعطیلی قرار گرفت. ناامنی شغلی بیشتر شد. شرایط کار ما به برده ها بیشتر شبیه شد. صدها هزار جوان ما وارد بازار کار شدند بدون اینکه کاری برای آنها باشد. تعداد دیگری از رفقای ما در اثر سودجوئی سرمایه داران جان خود را از دست دادند و یا نقص عضو پیدا کردند. تعدادی از ما حتی کلیه هایمان را هم فروختیم. بسیاری از فرزندان ما بخاطر فقر مجبور به ترک تحصیل شدند. تعدادی از جگرگوشه هایمان بی سرپرست روانه خیابانها شدند. تعدادی از هم طبقه ای هایمان به جرم اینکه در کشور دیگری به دنیا آمده بودند از کشور بیرون انداخته شدند. کرور کرور جوانان ما قربانی اعتیاد شدند و تعداد باز هم بیشتری به تن فروشی روی آوردند. این گوشه کوچکی از فجایع سرمایه داری در سال گذشته بود. این سهم ما کارگران بود. بیشتر ثروت ایجاد کردیم و فقیرتر شدیم.

سال گذشته اما اوج سرکوب کارگران و مردم حق طلب هم بود. مبارزه ما علیه این شرایط را وحشیانه سرکوب کردند. چندین تجمع کارگری به خون کشیده شد، صدها فعال کارگری به زندان انداخته شدند، تعدادی محکوم به وثیقه های سنگین شدند. فعالین اول مه سال قبل دستگیر و شلاق زده شدند. سرمایه سود بیشتر میخواست و بدون این درجه از خشونت و رفتار غیر انسانی نمیتوانست آنرا عملی کند. سرکوب بیرحمانه کارگران و مردم نیاز سرمایه در این کشور است و دولت سرمایه داران آنرا عملی میکند.

اما در اول مه امسال، کارگران و سایر حقوق بگیران زحمتکش یعنی اکثریت عظیم جامعه در آستانه یک فلاکت بیسابقه قرار گرفته اند. فی الحال تمام کارگران و اکثریت مردم زیر خط فقر زندگی میکنند. اما گرانی بیسابقه ای که اخیرا شروع شده، اوضاع طبقه کارگر را به مراتب وخیم تر میکند. هزینه مسکن و مواد غذائی و طب و همه چیزهای دیگر هرماه و هر روز بالا میرود. معنی این موج تازه گرانی، دیگر فقط فقر و زندگی زیر خط فقر نیست. نظام سرمایه داری و دولت آنها ما را در آستانه یک فاجعه بسیار بزرگ قرار داده است.

اما سال گذشته، سال تشدید مبارزه کارگران هم بود. اعتصابات را گسترش دادیم. دست به اعتصابات بزرگ و مهمی زدیم. در خیابانها جمع شدیم و صدایمان را به گوش همه رساندیم. چندین کمیته اعتصاب سازمان دادیم. کمپین علیه دستمزدهای یک سوم خط فقر سازمان دادیم. حمایت و همبستگی جهانی سازمان های کارگری را در ابعادی وسیعتر از گذشته کسب کردیم. محمود صالحی را از زندان آزاد کردیم. خانواده هایمان نیز در برخی اعتراضات و تجمعات شرکت کردند. صدای اعتراضمان در جامعه و در سطح بین المللی بیشتر طنین انداخت. بحث تشکل در میان فعالین کارگری داغ تر شد و علاقه به جلو افتادن و متشکل کردن همکاران بیشتر شد. توده های کارگر، بیشتر از گذشته به ریشه دردها و نابسامانی های جامعه پی بردند و سایر مردم زحمتکش احساس همسرنوشتی بیشتری با کارگران کردند. اینها گوشه ای از نقاط قوت ما بود.

این نقطه قوت ها باید سکوی پرش ما باشد. اگر این جهنم را شایسته هیچ انسانی نمیدانیم و نمیخواهیم اوضاع از اینهم وخیم تر شود باید سریعتر متشکل شویم. راه دیگری بجز متشکل شدن و متشکل کردن نداریم. راه دیگری جز گسترش اعتراض نداریم. سایر حقوق بگیران زحمتکش هم به موقعیت کارگران رانده شده اند و با ما همراهی میکنند.

پرچم هایمان را علیه تبعیض، نابرابری، فقر، بیکاری، بیحقوقی، علیه این فلاکت بیسابقه و علیه استثمار و نظام سرمایه داری که منشاء همه این مشقات است بالا میبریم، مطالبات مان را اعلام مکنیم و همه کارگران و مردم را به پیوستن به این پرچم فرامیخوانیم:

١­ ما اعتراض به این نظم ناعادلانه را حق مسلم خود میدانیم و خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط بيان٬ تشکل و اعتصاب هستيم. هرنوع دخالت پليسی و نظامی در اعتصابات و اعتراضات ممنوع!

٢­ ما خواهان متوقف شدن دستگیری و پیگرد رهبران کارگری هستیم. کلیه احکام صادره علیه فعالین کارگری باید لغو شود. کلیه کارگران و دانشجویان و زندانیان سیاسی، از جمله منصور اسانلو و شیث امانی، باید فورا و بی قید و شرط آزاد شوند.

٣­ ما، محکومیت کارگران شرکت کننده در اول مه سنندج به شلاق را عملی شنیع و غیرانسانی میدانیم. ما سرکوب کارگران کیان تایر (لاستیک البرز) و سایر مراکز کارگری را محکوم میکنیم.

٤­ ما ایجاد تشکل های کارگری مستقل از دولت را حق خود میدانیم. تشکل باید بدون قید و شرط آزاد اعلام شود. ما شوراهای اسلامی و خانه کارگر را نماينده خود نمیدانیم و خواهان انحلال آنها هستیم.

٥­ ما از تومار اعتراضی کارگران برای افزایش دستمزد حمایت میکنیم و خواهان افزایش دستمزد به اندازه حقوق نمایندگان مجلس هستیم. حداقل دستمزد باید از طریق مذاکره با نمایندگان واقعی کارگران تعیین شود. به همه کارگران بیکار باید تا زمان پیدا کردن کار، بیمه بیکاری مکفی پرداخت شود. بیمه بیکاری و حق بازنشستگی نباید از حداقل دستمزد پائین تر باشد. ندادن دستمزد و مزایای کارگران را یک جنایت آشکار میدانیم.

٦­ هزینه مسکن نباید از ده درصد درآمد خانواده بیشتر باشد. دولت باید به همه خانواده های کارگران و همه خانواده های کم درآمد سوبسید مسکن بپردازد.

٧­ ما خواهان رایگان شدن فوری طب، آموزش و اتوبوس و متروی درون شهری هستیم.

٨­ ما خواهان پرداخت سوبسید به مواد غذائی و همه کالاهای اساسی هستیم.

٩­ هرنوع تبعیض و نابرابری علیه زنان را محکوم میکنیم و خواهان دستمزد برابر زن و مرد هستیم.

١٠­ ما خواهان لغو همه قراردادهای موقت و استخدام رسمی كارگران ازطريق انعقاد پيمانهای جمعی و همراه با بیمه و تامين شغلی هستیم.

١١­ اخراج کارگران افغانی و بیحقوقی آنان را شدیدا محکوم میکنیم و خواهان حق شهروندی کامل برای آنها هستیم. ما خواهان برابری کامل همه ساکنین کشور هستیم.

١٢­ اول مه باید در تقویم رسمی بعنوان روز تعطیل برسمیت شناخته شود. برگزاری مراسم و جشن و میتینگ و راهپیمائی به مناسبت اول مه حق کارگران و همه مردم است. هرنوع محدودیت بر برگزاری مراسم های اول مه باید ملغی شود.

١٣­ از سازمانهای کارگری در سراسر جهان که به مناسبت های مختلف با کارگران ایران اعلام همبستگی کرده اند قدردانی میکنیم و از آنها میخواهیم که از خواست ما مبنی بر اخراج شوراهای اسلامی و خانه کارگر از سازمان جهانی کار حمایت کنند.

کارگران، خانواده های کارگری، معلمان، پرستاران، حقوق بگیران زحمتکش:
دولت در قبال زندگی مردم و مطالبات ما مسئول است. اما راه تحمیل هرخواستی به دولت نیز متشکل شدن ما، اتحاد ما و به میدان آمدن قدرتمند ما است. همه مطالبات ما فوری است. بحثی برای آینده دوردست نیست. همین امروز داریم نابود میشویم و این وضع را باید به نیروی خود فورا عوض کنیم. همین امروز حق ما است که از یک زندگی آزاد و انسانی و برابر و مرفه برخوردار شویم. باید برای تحقق آنها دست به کار شویم. بیش از این نباید اجازه دهیم زندگی خود و بچه هایمان توسط اقلیت مفتخور سرمایه دار و دولت آنها به نابودی کشیده شود. همه کارگران و مردم آزادیخواه را به تبدیل این قطعنامه به پرچم مبارزه و مطالبات بحق خود فرامیخوانیم.

کمیته های برگزاری اول مه ١٣٨٧

علیرغم حکومت پلیسی، اول ماه مه در سنندج سرخ برگزار شد!

اخباری از برگزاری اول مه در شهرهای کردستان




اول مه در سنندج
طبق گزارشی كه اتحادیه آزاد كارگران ایران منتشر كرده است امروز پنجشنبه اول ماه مه 2008، بنا به فراخوان این اتحادیه مراسم اول ماه مه در سنندج با شرکت بیش از یکصد نفر از کارگران کارخانه های این شهر برگزار شد. این گزارش همچنین یادآوری كرده است: این مراسم بدلیل فشارهای موجود بر روی اعضای اتحادیه و فضای امنیتی ایجاد شده در روزهای گذشته، در بیرون از شهر سنندج برگزار گردید. علاوه بر روزهای گذشته، صبح امروز نیز نیروهای امنیتی با مسئولین اتحادیه تماس گرفته و اعلام کرده بودند چنانچه مراسم در داخل شهر برگزار شود مورد حمله نیرهای انتظامی و امنیتی قرار خواهد گرفت.
در ادامه این گزارش آمده است: این مراسم در ساعت 16 با یک دقیقه سکوت به یاد جانباختگان طبقه کارگر آغاز شد. سپس حسن زارعی، صدیق کریمی، سلام شیخی و فایق کیخسروی از اعضای هیات مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران در مورد اول ماه مه، فعالیتهای اتحادیه آزاد کارگران ایران و جایگاه مبارزات کارگری در ایران و همبستگی های بین المللی با کارگران ایران به ایراد سخنرانی پرداخته و هر کدام زوایای مختلفی از این مسائل را مورد بحث قرار دادند. سپس قطعنامه اتحادیه آزاد کارگران ایران به مناسبت اول ماه مه توسط خالد سواری نایب رییس هیات مدیره اتحادیه قرائت شد که شرکت کنندگان در مراسم با کف زدنهای پیاپی، بندهای قطعنامه را مورد تایید قرار دادند.این مراسم در میان شور و حال وصف ناپذیر کارگران حاضر در مراسم در ساعت 17 خاتمه پیدا کرد.

مراسم دوم در سنندج
صبح روز 12 اردیبهشت 1387 مراسم دیگری در سنندج برگزار شد كه یكی از شركت كنندگان این مراسم چنین گزارش داده است:
ساعت ١٠ صبح در چهار راه خیابان سيروس مراسم روز کارگر با حضور دهها نفر از فعالین كارگری به فراخوان کميته برگزارى اول مه برگزار شد. كارگران با سر دادن شعارهای: "اول ماه مه روز جهانى کارگر گرامى باد، زنده باد جنبش مجمع عمومى کارگران، و کارگر٬ معلم٬ دانشجو٬ اتحاد اتحاد" مراسم را آغاز كردند با وجود اینكه این مراسم فقط 20 دقیقه طول كشید اما نیروهای امنیتی رژیم اسلامی تا كنون سه نفر به اسامی: غالب حسينی، شیوا خيرآبادى وسوسن رازانى را دستگیر كرده اند.

همزمان با این مراسمها فعالین كارگری و اتحادیه آزاد كارگران ایران با جمع آوری امضا و تومار خواهان آزادی همكار خود شیث امانی شدند. جمع آوری امضا همچنان ادامه دارد.
در این دو مراسم دو قطعنامه خوانده شد كه در انتهای این اطلاعیه می آیند.

مریوان:
همزمان با جنب و جوش اول مه در شهر سنندج، در شهر مریوان هم مراسمی به مناسبت روز جهانی كارگر در یكی از محلات شهر به اسم سبزه میدان مریوان در ساعت ٧ عصر برگزار شد. در این مراسم فعالین با پخش شیرینی و نصب پلاكارد، مراسم را شروع كردند و با پخش قطعنامه اول مه در این مراسم فضای پرشوری را بوجود آوردند. بر پلاكاردی كه در این مراسم نصب شده بود نوشته بودند كارگران جهان متحد شوید. این مراسم با استقبال مردم و حاضرین روبرو شد.

سقز:
عصر روز 11 اردیبهشت 1387 نیرو های انتظامی در خیابانها حضور فعال داشتند و قبلا به محمود صالحی و اطرافیان اعلام کرده بودند از برگزاری هر گونه مراسمی خودداری كنند.

فعالین حزب و جوانان آزادیحواه شهر سقز یازدهم اردیبهشت به مناسبت روز جهانی كارگر 200 نسخه قطعنامه اول مه که با امضای کمیته های برگزاری اول مه منتشر شده بود و 200 نسخه اطلاعیه حزب کمونیست کارگری درمورد گرانی را در سطح شهر پخش كردند. این اوراق در خیابان شهدا، میدان یادبود، چهار راه آزادگان، میدان آزادی وخیابان جمهوری توزیع گردید. ساعت 7 صبح این روز پلاکاردی که کارگران خباز بر سر در سندیکا نصب کرده بودند نوشته شده بود "اول ماه مه را گرامی میداریم" این پلاكارد توسط ماموران نیروی انتظامی پایین کشیده شد.

روز 12 اردیبهشت ساعت 7 عصر حدود 50 نفر ازکارگران در میدان عقاب شهر سقز تجمع كردند و به صورت آرام و بدون شعار دادن به سمت چهار راه آزادی حركت كردند. به دلیل فشار پلیسی كارگران نتوانستند مراسم اول مه را برگزار كنند.

اشنویه:
روز11 اردیبهشت نيروي انتظامي به منزل و محل کار سه تن از فعالين اين شهر رفته و آنها را دستگير کردند. اسامي دستگیر شدگان حميد اطهري، آرام ابراهيم خاص و نسرين محمود آذر میباشند. دستگیر شدگان به جرم تدارك برای برگزاری اول مه دستگیر شده اند.

كمیته كردستان حزب كمونیست كارگری ایران
12 اردیبهشت 1387- اول مه 2008

ضمیمه قطعنامه های اول مه سنندج:
قطعنامه اتحادیه آزاد کارگران ایران و انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار به مناسبت اول ماه مه
این قطعنامه در مراسم سنندج قرائت و مورد تصویب پر شور کارگران شرکت کننده در مراسم قرار گرفت:اول ماه مه، روز همبستگی جهانی طبقه کارگر و روز مبارزه متحدانه ما برای رهایی از ستم سرمایه داری و برپایی دنیایی بهتر است. امسال ما کارگران ایران در شرایطی در حال برگزاری مراسم اول ماه مه هستیم که تورم افسار گسیخته، زندگی و معیشت ما را بصورت غیر قابل تحملی در چمبره خود فرو برده است و حداقل دستمزدهای تصویب شده حتی کفاف اجاره بهای منزل مسکونی ما را نیز نمیدهد. چنین وضعیت اسف باری در حالی سایه شوم خود را بر معیشت و زندگی ما انداخته است که ناامنی شغلی و بیکارسازیهای گسترده، قراردادهای موقت، ممنوعیت ایجاد تشکلهای مستقل کارگری، دستگیری و بازداشت کارگران معترض و رهبران آنان و برخورد قهرآمیز با اعتراضات کارگری، هر گونه روزنه امیدی را برای برون رفت از این وضعیت غیر انسانی بر روی ما بسته است.بی تردید ما کارگران در مقابل این وضعیت بغایت ضد انسانی سکوت نخواهیم کرد و اجازه نخواهیم داد بیش از این هستی ما را به تباهی بکشانند. ما تولید کنندگان اصلی ثروت و نعمت در جامعه هستیم و حق خود میدانیم با بالاترین استانداردهای زندگی امروزی بشر، در رفاه و آسایش زندگی کنیم.داشتن یک زندگی شاد و مرفه حق مسلم ماست و ما برای تحقق آن، تمامی موانع پیش روی خود را با بر پایی تشکلهایمان و با اتکا به قدرت همبستگی خود از سر راه خویش برخواهیم داشت.در این راستا ما امروز اول ماه مه سال 2008 یکپارچه و متحد، مطالبات زیر را به عنوان حداقل خواستهای خود فریاد می زنیم و خواهان تحقق فوری آنها هستیم:

1- شیث امانی، منصور اسالو و همه کسانی که در اعتراض به نابرابریهای اجتماعی به زندان افکنده شده اند باید فورا و بی قید و شرط آزاد شوند و تمامی احکام صادره بر علیه کارگران و فعالین سایر جنبشهای اجتماعی باید ملغی شود.

2- ما حداقل دستمزد تصویب شده برای امسال را با توجه به تورم افسار گسیخته موجود، تحمیل مرگ تدریجی بر خود و خانواده هایمان میدانیم و مصرانه خواهان افزایش فوری حداقل دستمزدها بر اساس اعلام نظر خود کارگران از طریق مجامع عمومی کارگری هستیم.

3- اخراج سازی های کارگران باید متوقف گردد و تمامی کسانی که از کار خود اخراج شده و یا به سن اشتغال رسیده اند باید تا زمان اشتغال بکار از بیمه بیکاری معادل حداقل دستمزدها بر خوردار شوند.

4- قراردادهای موقت کار٬ تحمیل بردگی مطلق بر کارگران و تعرض به پایه ای ترین حقوق آنان است و باید تمامی این نوع قراردادها به استخدام رسمی تبدیل شوند.

5- دستمزدهای معوقه باید فورا پرداخت و عدم پرداخت به موقع آن، قانونا باید جرم تلقی گشته و خسارت ناشی از آن به کارگران پرداخت شود.

6- آزادی بیان، ایجاد تشکل های مستقل کارگری، اعتصاب، اعتراض و تجمع حق مسلم ماست و باید بی قید و شرط به رسمیت شناخته شوند.

7- ما ضمن اعلام حمایت قاطعانه از مطالبات معلمان٬ خود را متحد آنان می دانیم و خواهان رسیدگی فوری به مطالبات آنان هستیم.

8- ما بدینوسیله پشتیبانی خود را از تمامی جنبشهای آزادیخواه و برابری طلب همچون جنبش دانشجویی و جنبش زنان اعلام میداریم و دستگیری، محاکمه و به زندان افکندن فعالین آنرا بشدت محکوم می کنیم.

9- کار کودکان پدیده ای ضد انسانی و از تبعات نظام سرمایه داریست که باید برچیده شود. تمامی کودکان باید بدون در نظر داشت موقعیت اقتصادی و اجتماعی والدین، جنسیت، نژاد و مذهب و ملیت از امکانات آموزشی - رفاهی و بهداشتی یکسانی برخوردار شوند.

10- کلیه قوانین تبعیض آمیز باید ملغی شود و برابری حقوق زن و مرد در تمامی شئونات زندگی اجتماعی و اقتصادی بی قید و شرط باید به رسمیت شناخته شود.

۱1- داشتن مسکن حق اولیه هر انسانی است و دولت باید مسکن مناسب و رایگان برای همگان تامین نماید.

۱2- اول ما مه باید تعطیل رسمی اعلام گردد و در تقویم رسمی کشور گنجانده شود و هر گونه ممنوعیت و محدودیت برگزاری مراسم این روز باید برچیده شود.

۱3- ما بخشی از طبقه کارگر جهانی هستیم و تحمیل بی حقوق مضاعف بر کارگران مهاجر و اخراج آنان را به هر بهانه ای محکوم می کنیم.

۱4- ما ضمن قدردانی از تمامی حمایتهای بین المللی از مبارزات کارگران در ایران٬ خواهان تداوم بیش از پیش این این حمایتها بوده و بیش از هر زمان دیگری بر همبستگی بین المللی طبقه کارگر برای رهایی از مشقات نظام سرمایه داری تاکید می کنیم.

۱5- قربانیان اصلی جنگ٬ کارگران و عموم توده های مردم هستند. جنگ افروزی و تحریم اقتصادی ناشی از کشمکش قدرتهای سرمایه داری است و از سوی هر کشوری که به آن دامن زده شود از نظر ما کارگران محکوم است. ما خواهان صلح، شادی، رفاه و آزادی و برابری هستیم.

زنده باد اول ماه مه

زنده باد همبستگی بین المللی طبقه کارگر

اتحادیه آزاد کارگران ایران و انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه

اول ماه مه سال 2008
اتحاديه آزاد كارگران ایران - 12 ارديبهشت 1387

قطعنامه کمیته برگزار کننده مراسم اول ماه مه ٢٠٠٨ در سنندج

کارگران هم طبقه ایهای ستمدیده، امروز یک مه روز جهانی کارگر است ما در این روز گرد هم آمده ایم با همدوش و همصدا با سایر هم طبقه ایهایمان در سراسر جهان این روز را بر گزار کنیم . در جهان امروز کارگران این تولید کنندگان ثروت و نعمات مادی جامعه بشری ، خود جزو محرومترین طبقه جامعه میباشند استثمار و نابرابری و ناامنی امروزه به شیوه های مختلف در راستای انباشت سرمایه و سود پرستی نهادینه و باز تولید میشود و طبقه کارگر ایران نیز از این قاعده مستثنی نمیباشند.فقدان تشکلهای طبقاتی کارگران همچون معضلی در پیشروی مبارزه طبقه کارگر قطبنمائی میکنند سیستم سرمایه داری در راستای ریاست سرمایه داری جهانی با متوصل شدن به سیاست خصوصی سازی و تیعاتش از قبیل اخراجسازی و بیکاریهای گسترده و افکنی قراردادهای موقت و سفید امضاء ، تعویق دستمزدها و سایر شیوه های استثمارگرانه و انسان ستیزانه به جنگ زندگی و معیشت کارگران میرود. ما بر اساس درک این واقعیتها از مناسبات سیستم سرمایه داری خواسته ها و مطالبات خود را به شرح زیر اعلام میداریم .
1: روز جهانی کارگر باید بعنوان روز تعطیل در تقویم رسمی اعلام شود مراسم این روز آزادانه توسط کارگران بر گزار شود.
2: حق ایجاد تشکل ، اعتصاب جزو حقوق پایه ای و انسانی ماست و ما براین باوریم که شوراهای کارگری موثر ترین ظرف برای اراده جمعی جامعه است .
3: ما خواهان تامین امنیت شغلی برای کلیه کارگران و لغو قراردادهای موقت توقف اخراج و بیکاریهای گستره میباشیم .
4: ما خواستار پرداخت بیمه بیکاری مکفی برای کارگران و سایر نیروهای آماده به کار هستیم و بیمه های مکمل باید توسط کارفرمایان پرداخت شود.
5: دستمزد کارگران میبایست بر اساس سطح زندگی شایسته انسان بوده و نباید از خط فقر پائین تر باشد .
6: بر خوردداری کارگران مهاجر از حقوق کامل اجتماعی و جلوگیری از اخراج و بیکار سازی آنها .
7: ما خواهان لغو قانون سه جانبه گرائی در امور مربوط به طبقه کارگر هستیم و سطح دستمزد و شرایط و قوانین کار باید توسط خود کارگران تعیین شود.
8: ما کارگران خواهان تعیین قوانین سختی کار در محیطهای کارگری میباشیم و خواهان دخالت نمایندگان واقعی کارگران در امور بازنشستگی موعد و از کار افتادگی هستیم.
9: ما کارگران از جنبشهای اجتماعی از جمله جنبش رهائی بخش زنان ، دانشجویان، معلمان ، پرستاران و ..... حمایت کرده و خواستار برسمیت شناختن تشکلهای آنان میباشیم .
10: کودکان کار از قربانیان سیستم سرمایه داری میباشند ، آنرا بشدت محکوم مینمائیم و خواهان فضائی آرام و سرشار از شادی برای کودکان میباشیم.
11: ما خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط کلیه کارگران زندانی از جمله شیث امانی و منصور اسالو هستیم و کلیه قوانین و احکام صادره بر علیه کارگران و فعالین کارگری باید لغو شود.
12: به حکم شلاق و جریمه کارگران شرکت کننده در مراسم 1 مه 2007 سنندج را محکوم مینمائیم و خواستار لغو احکام صادره هستیم.
13: اعدام ، سنگسار اعمال غیر انسانیست و میبایست از قوانین موجود حذف گردد.
14: ما ضمن قدردانی از حمایتهای بین المللی از مبارزات کارگران ایران خواهان ادامه این حمایتها بوده و بیش از هر زمان دیگری بر همبستگی بین المللی کارگران برای رهائی از مشغات نظام سرمایه داری تاکید میکنیم.
ما کارگران ایران از مبارزات کارگران علیه سرمایه داری در سایر کشور های جهان حمایت میکنیم.
کمیته بر گزار کننده 1 مه 2008 سنندج

بیانیه اتحادیه آزاد کارگران و انجمن صنفی... به مناسبت فرا رسیدن اول ماه مه

با بر افراشتن پرچم تشکل خواهی، اول ماه مه را به اعتراضی متحدانه علیه تورم و دستمزد زیر خط فقر تبدیل کنیم.اول ماه مه روز همبستگی جهانی طبقه کارگر است، این روز روز ما کارگران و مولود مبارزه بی امان طبقه ما در پهنه گیتی برای ساختن دنیایی بهتر است.
اول ماه مه، روز فریاد برابری طلبی ما کارگران بر علیه دنیای نابرابری است که هویت و شناسنامه ی آن، جنگ و کشتار و فقر و سیه روزی بی پایان میلیاردها انسان در جای جای کره زمین است.تداوم اخراج سازیها، نبود ذره ای امنیت شغلی، شرایط برده وار کار، دستمزدهای زیر خط فقر و تورم افسار گسیخته، تنها نمای کوچکی از سیمای کریه این دنیای نابرابر است که زندگی و معیشت کارگران در ایران را بیش از هر زمان دیگری در معرض نابودی و تباهی قرار داده است. فروش روز افزون کلیه، گسترش بی سابقه اعتیاد و تن فروشی، پدیده کودکان کار و خودکشی کارگران از سر استیصال و درماندگی برای تامین معیشت، فقط گوشه ای از نمود عریان این تباهی و نابودی زندگی ما کارگران و خانواده هایمان است.از سوی دیگر تنها پاسخ گردانندگان جامعه در طول سالهای گذشته به این وضعیت غیر قابل انکار، برخورد قهر آمیز با مطالبات انسانی و برحق اقشار مختلف مردم بوده است. منصور اسالو و شیث امانی به جرم دفاع از حقوق انسانی خود و هم طبقه ای هایشان به زندان افکنده شده اند، اعتراضات معلمان به شرایط مشقت بارشان با خشونت پاسخ داده شد، کارگران سنندج به جرم برگزاری مراسم اول ماه مه شلاق خوردند و کارگران نیشکر هفت تپه و کیان تایر به جرم اعتراض به عدم پرداخت دستمزدی که قوت لایموتشان بود مورد تهاجم قرار گرفتند.کارگران، معلمان و عموم زحمتکشان
اول ماه مه در پیش است، ما تنها و فقط با اعتراضی متحدانه قادر هستیم در برابر این وضعیت غیر قابل تحمل ایستادگی کرده و از حق حیات انسانی خود به دفاع بر خیزیم. اول ماه مه برای ما چنین فرصتی است.
زندگی شایسته حق مسلم ما و اعتراض به شرایط مشقت بار زندگی و تورم و دستمزدهای زیر خط فقر، بدیهی ترین حقوق انسانی ماست که باید دوشادوش هم در اول ماه مه امسال آنرا به منصه ظهور برسانیم.
اتحادیه آزاد کارگران ایران و انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه ضمن گرامیداشت و تبریک پیشاپیش اول ماه مه، از تمامی اعضا خود، کارگران، معلمان و عموم زحمتکشان در سراسر کشور دعوت میکنند تا در صفوفی بهم فشرده به استقبال این روز رفته و اول ماه مه را با بر افراشتن پرچم تشکل خواهی به اعتراضی متحدانه علیه تورم و دستمزدهای زیر خط فقر تبدیل نمایند.

زنده باد اول ماه مه

زنده باد همبستگی کارگری

اتحادیه آزاد کارگران ایران و

انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه

9/2/1387

www.ettehade.net

k.ekhraji@gmail.com

اول ماه مى روز جهانى كارگر را گرامى مي داريم

(سنديکاي کارگران شرکت واحد تهران)سنديكاي كارگران شركت واحد اتوبوسراني تهران و حومه روز جهاني كارگر را به همكاران زحمتكش شركت واحد و عموم كارگران ايران و جهان شادباش مي گويد. بر پايه و بنياد آئين روز جهاني كارگر در همه كشورها كارگران خواسته ها و اعتراضات خود را در اين روز به نمايش مي گذارند و مسئولان همه جوامع به اهميت و حساسيت اين روز جهاني آگاهي و توجه دارند و بر اين اساس اين روز را تعطيل و جشن عمومي كارگري اعلام نموده اند .
در كشور ما عليرغم صد سال سابقه فعاليت سنديكاهاي كارگري از انقلاب مشروطيت تا ملي شدن صنعت نفت و دوران انقلاب و عليرغم عدم وجود مانع قانوني و حقوقي جهت تشكيل سنديكاهاي كارگري متاسفانه كارگران به منظور دفاع از حقوق خويش ازحق داشتن سنديكاهاي مستقل كارگري محروم هستند ، اين براي كشوري كه بيش از نيم قرن از تاريخ عضويت آن در سازمان بين المللي كار مي گذرد نقطه قوت و افتخار محسوب نمي شود .بنابر اين سنديكاي كارگران شركت واحد اتوبوسراني تهران و حومه پيرو اهداف عاليه انساني از مسئولان قواي سه گانه كشوري مي خواهد شرايط فشار و جلوگيري از فعاليت سنديكا را پايان داده و نسبت به آزادي رئيس هيئت مديره ي سنديكا آقاي منصور اسالو و بازگشت به كار فعالان سنديكايي شركت واحد اقدامات شايسته را به عمل آورند .سنديكاي كارگران شركت واحد از كليه حركت هاي حق طلبانه كارگران ايران و جهان حمايت نموده و از همكاري و دفاع عمومي كارگران و اتحاديه هاي كارگري بين المللي نظير كنفدراسيون بين المللي كارگران آزاد (ITUC) فدراسيون بين المللي كارگران حمل و نقل (ITF) و همه آزادي خواهان عدالت طلب و صلح جو سپاسگزاري مي نمايدبه اميد بر پايي سنديكاهاي مستقل كارگري وبرقراري عدالت اجتماعي و صلح كامل جهانيزندگي شايسته و سنديكاي كارگري حق مسلم كارگران است.

سنديكاي كارگران شركت واحداتوبوسراني تهران و حومه10

/2/1387

١٢ اردیبهشت روز معلم، روز کارگر، روز اعتراض به فقر و بی عدالتی

معلمان خود را برای اعتراضات گسترده و سراسری آماده میکنند

در هفته های اخیر معلمان در شهرهای مختلف از جمله تهران، قلعه حسن خان، رباط کریم، ورامین، شهرری، اسلام شهر،اردبیل، کرمانشاه و بندرگناوه با از سرگیری اعتصاب و اعتراض به عدم پرداخت حقوق و مزایای خود خواهان رسیدگی فوری به مطالبات برحق خود شده اند. و این در حالی است که معلمان مشغول تدارک سازماندهی اعتراضات خود به مناسبت ١٢ اردیبهشت، روز معلم، هستند.پس از اعتراضات سال گذشته معلمان، رژیم تلاش کرد با احکام اخراج، زندان، کسر حقوق و تبعید فعالین معلمان، مانع تکرار اعتراضات و تجمعات باشکوه سال گذشته شود. اما شروع مجدد اعتراضات معلمان نشان میدهد رژیم نه قادر به تحقق خواسته های آنان است و نه با وعده وعید و سرکوب میتواند آنان را مایوس و مرعوب کند. معلمان بار دیگر تحرک خود را در شهرهای مختلف شروع کرده اند و اعلام کرده اند روز ١٢ ادیبهشت دست به اعتراض سراسری خواهند زد و چنانچه به خواست هایشان رسیدگی نشود، به تجمعات خود ادامه خواهن داد و در هر تجمع اعتراضی، برنامه های اعتراضات بعدی را اعلام خواهند کرد.اما در این میان جریانی در کانون صنفی معلمان ایران، تلاش میکند مبارزه معلمان را به انحراف بکشاند. از جمله خواسته است معلمان در روز ١٢ اردیبهشت در قم در کنار مزار مطهری مراسم بگیرند. این ادامه فراخوان این جریان به شرکت مردم در مضحکه انتخابات است که با اعتراضات معلمان و اعتراض بخش قابل توجهی از اعضای کانون صنفی معلمان مواجه شد. اینها نشان میدهد که تعدادی از مسئولان کانون صنفی معلمان، به حمایت از برخی جناحهای حکومت برخاسته و تلاش میکنند مبارزه حق طلبانه معلمان را به بیراهه بکشانند.حزب کمونیست کارگری از خواستها و اعتراضات بحق معلمان قاطعانه پشتیبانی میکند و به جناح راست کانون صنفی هشدار میدهد که دست از این حرکات خود بردارند. حزب معلمان آزادیخواه و مبارز را به دخالت فعال در سرنوشت کانون صنفی و منزوی کردن این عناصر فرامیخواند. نه جای معلمان حق طلب بر سر مزار سران جنایتکار این حکومت است و نه کانون صنفی جای این نوع فراخوان ها است. روز ١٢ اردیبهشت امسال مصادف است با اول مه، روز جهانی کارگر و معلمان باید در وسط شهر و دست در دست کارگران صفوف خود را متحدتر و یکپارچه تر کنند.

حزب کمونیست کارگری ایران

١٠ اردیبهشت ١٣٨٧، ٢٩ آوریل ٢٠٠٨

کارگران با تجمع در پارکهای چیتگر و جهان نما به استقبال اول ماه مه رفتند

روز جمعه شش اردیبهشت، هزاران کارگر از کارخانجات مختلف بر طبق سنت سالهای اخیر که آخرین جمعه قبل از اول مه را جشن میگیرند، عازم پارک چیتگر در تهران شدند. نیروهای سرکوب رژیم با بسیج نیرو، تلاش نمودند مانع از برگزاری تجمع خانواده های کارگران در پارک شوند. علیرغم فشار و کنترل ارگانهای سرکوب، صدها نفر از کارگران خود را به داخل پارک رساندند. صدها نفر دیگر از خانواده های کارگری نیز به پارک جهان نما رفتند و طی دید و بازدید، از کار و فعالیت همدیگر آگاه شدند و ساعاتی را به مناسبت روز جهانی کارگر گرامی داشتند.

اوباشان رژیم مانع تجمع هزاران نفره کارگران شدند اما قادر به پس راندن کارگران و در هم شکستن عزم آنان نشدند. کارگران با چنگ و دندان تلاش کردند تا مراسم خود را برگزار کنند و در تجمعات کوچکتری برگزار کردند و به رژیم اسلامی فهماندند که اول ماه مه در قلب کارگران زنده است. نشان دادند که اعتراض کارگران خاموش شدنی نیست. آنها بنمایندگی از جانب هم طبقه ای هایشان در سراسر کشور یکبار دیگر به رژیم اسلامی، به فقر تحمیل شده، به فلاکت اقتصادی، به حقوق های معوقه و به بیحقوقی خود و نداشتن حق اعتصاب و تشکل، نه گفتند. کارگران با عزم خود در تشکیل تجمع در این روز، دادخواست سیاسی خود بر علیه رژیم اسلامی را، در مقابل جامعه قرائت کردند. تلاش جمهوری اسلامی بیش از هرچیز وحشت حکومت را از کارگران به نمایش گذاشت.

جدال کارگران در این روز گوشه ای از جدالهای بزرگتری است که در تحولات سیاسی آینده تصویر عمومی جامعه را خواهد ساخت. گوشه هایی از این تصویر باشکوه همین امروز در خیابانها، در اعتراضات بخش های مختلف جامعه، قابل مشاهده است.

حزب کمونیست کارگری به همه این کارگران و خانواده هایشان درود میفرستد و همه کارگران، مردم آزادیخواه، زنان و جوانان را فرا میخواند تا هرچه باشکوه تر، روز اول مه روز جهانی کارگر به خیابانها بیایند و اعتراض خود را به وضع موجود بیان کنند. اول مه خیابانها باید دست ما باشد.

حزب کمونیست کارگری ایران
٩ اردیهشت ١٣٨٧، ٢٨ آوریل ٢٠٠٨

اول ماه مه، روز جهانی کارگر بر تمامی کارگران و رنج کشیدگان مبارک!

روز جهانی کارگر در حالی فرا می رسد که میلیونها کارگر در ایران با بیکاری، فقر و گرسنگی دست به گریبان هستند و حقوق آنها دائم از سوی کارفرمایان و دولت حامی آنها نقض و خواسته ها و مطالبات شان سرکوب می شود. تهاجم سرمایه در ایران به زندگی، کار و معیشت کارگران و توده های زحمتکش محدود نشده است. کارگران در ایران حق تشکل یابی، اعتراض و اعتصاب ندارند. اقدامات اعتراضی و حق خواهی آنان با یورش پلیس مواجه بوده و دستگیر و زندانی می شوند. خصوصی سازی در ایران به اقتصاد و سرمایه گذاری انگلی و سودآور در زمینه واردات دامنه زده و تولیدات داخلی را با رکود و مراکز تولیدی را با ورشکستگی مواجه ساخته است. کارخانه ها یکی بعد از دیگر تعطیل و کارگران بدون حقوق و حمایت های اجتماعی رها می شوند. کارگران در ایران از امنیت شغلی برخوردار نیستند و دستمزد آنان با سطح تورم و افزایش قیمت ها هم خوانی ندارد. بهره کشی در اشکال کار مزدی در جهان، و در ایران همراه با سرکوب لجام گسیخته حکومتی کارگران را به برده های مدرن تبدیل کرده است.

در طول سی سال گذشته، رژیم جمهوری اسلامی با اعمال سیاست های ضدکارگری، زمینه تعدیل نیرو و اخراج میلیونها کارگر و تعطیلی صدها کارخانه و مراکز تولیدی را ایجاد کرده است. تنها در بخش تولیدات چای در یک سال کذشته، ۱۶۹ کارخانه از ۱۷٠ کارخانه موجود در کشور تعطیل، صدها هزار کارگر این صنعت بیکار و تولیدات چای داخلی در معرض نابودی قرار گرفته است.

همزمان با افزایش بیکارسازی و اخراج ها، کارگران به اقدامات اعتراضی خود علی رغم سرکوبهای دولتی ادامه داده و در یک سال گذشته بالغ بر ۲۵٠ اعتصاب و اعتراض کارگری گزارش شده است. از اعتصاب کارگران نیشکر هفت تپه، لاستیک البرز و کارخانه نساجی کردستان می توان به عنوان دامنه دار ترین اعتصاب های کارگری ایران در سال گذشه نام برد که به عقب نشینی کارفرما و پیروزی کارگران در چندین مورد انجامید.

رژیم جمهوری اسلامی به دلیل رشد نارضایتی ها اجتماعی و فشارهائی که از پائین به آن وارد شده، از سال ها پیش یکپارچگی خود را از دست داده و قدرت سرکوب به مثابه گذشته را ندارد. اما از طریق اعمال سیاست های پلیسی و یورش به تجمعات توده ای تلاش می کند از سازمانیابی اجتماعی، به ویژه سازمانیابی کارگران جلوگیری کند و به این وسیله خواسته های توده های مردم را در سطح نازلی نگه دارد. در مقابل، کارگران و فرزندان آنان در دانشگاه ها و هم سرنوشتی ها آنان در آموزش و پرورش به سازماندهی خود و تاکید به دستیابی به مطالبات شان رو آورده اند. آنها خواستار ایجاد تشکل، تغییر در قانون کار، توقف سرکوب های اجتماعی، برقراری آزادی های اجتماعی و سیاسی، آزادی اعتصاب و اعتراض، اخراج مدیریت و به دست گرفتن کنترل کارخانه هائی هستند که در شرف تعطیلی قرار گرفته اند. کارگران ایران در چند سال گذشته نشان دادند از توان جمعی و طبقاتی لازم برای به عقب راندن کارفرمایان و حکومت حامی آنها برخودار هستند. آنها با سازمانیابی خود به شکاف درون حاکمیت عمق می بخشند، دستگاه سرکوب را کم اثرتر و راه را برای جدال نهائی طبقاتی هموار می سازند.

اول ماه مه، روز جهانی کارگر بر تمامی کارگران و زحمتکشان ایران و جهان مبارک باد! کارگران زندانی و تمامی زندانیان سیاسی باید بدون قید و شرط آزاد شوند.

کانون زندانیان سیاسی ایران(در تبعید)
۸ اردیبهشت ۱۳۸۷ برابر با ۲۷ آوریل ۲٠٠۸

فشار بر کارگران در آستانه اول ماه مه!

در آستانه روز جهانی کارگر، یکی از فعالان کارگری بازداشت و از تجمع گروهی از کارگران در یکی از پارک‌های تهران جلوگیری شد.
شیث امانی رییس هیئت مدیره اتحادیه سراسری کارگران اخراجی و بیکار روز چهارم اردیبهشت در سنندج دستگیر شد و در تهران نیز نیروهای انتظامی و امنیتی از گردهمایی کارگران و خانواده هایشان در پارک چیتگر جلوگیری کردند.
جعفرعظیم‌زاده از فعالان کارگری در مصاحبه با دویچه‌وله به توضیح این موارد پرداخت.
دویچه‌وله: درباره‌ی دستگیری آقای امانی اطلاعات مستقیم و موثقی دارید؟
جعفرعظیم‌زاده: آقای امانی از موسسین اتحادیه کارگران بیکار و رییس هیات مدیره این اتحادیه بود که سال گذشته حدود اول مه بازداشت شد. دادگاه اولیه برایش دوسال و نیم حکم صادر کرده بود که دادگاه تجدیدنظر آن را به شش ماه زندان تبدیل کرد. ایشان چند روز پیش رفته بود دادگاه برای آزادکردن سند وثیقه‌اش که همانجا بازداشت و به زندان برده می‌‌شود. اصلا معلوم نیست این حکم را دادگاه تجدیدنظر چه زمانی صادر کرد‌ه و مهم اینجاست که دقیقا در آستانه‌ی اول ماه مه، آنهم بدون ابلاغ قبلی به وکیل ایشان یا به خود ایشان، آقای امانی را روانه بازداشتگاه کرده‌اند.
حرفه آقای امانی چیست؟
آقای امانی از کارگران اخراجی نساجی کردستان است. ایشان طی سالهایی که در نساجی کردستان کار می‌کرد، نماینده‌ی کارگران آنجا بود و تلاش‌های زیادی برای احقاق حقوق کارگران کردستان انجام داد. حدود ۲ سال پیش از نساجی کردستان ایشان اخراج شده است. نزدیک دو سال است که آقای امانی اخراج شده است.
دلیل علاقمندی به مراسم اول ماه مه در سنندج چیست؟ چرا مثلا در شهرهای دیگر شاهد چنین کوششهایی نیستیم؟
به نظر من اینطور نیست. در شهرهای دیگر و از جمله در تهران هم اول ماه برگزار می‌شود. همین امروز کارگران کارخانه‌های جاده مخصوص کرج فراخوانی در استقبال از اول ماه مه و تجمع در پارک چیتگرداده بودند. در سنندج فعالین کارگری و کارگران کارخانه‌ها هرسال این مراسم را گرامی ‌می‌دارند و تلاش می‌کنند مراسم باشکوهی برگزار کنند.
اشاره فرمودید به مراسم پارک چیتگر. آیا برای خود روز اول ماه مه مراسمی را درنظر گرفته‌اید احیانا؟
سه سال است که کارگران کارخانه‌های جاده مخصوص کرج، یک جمعه مانده به اول ماه مه، مراسمی در "آبشار خور" برگزار می‌کنند تا یک آمادگی برای اول ماه مه ایجاد شود. امروز پیرو این سنت، قرار بود دوستان در پارک چیتگر جمع شوند. صبح اول وقت که ما رفتیم آنجا، دیدیم نیروهای زیادی حضور دارند. شاید هزار نفر نیروی انتظامی و امنیتی و موتورسوار و گارد ویژه آنجا جمع بودند. ما اجازه ورود به پارک را پیدا نکردیم و تمام مینی‌‌‌‌بوس‌ها و اتوبوس‌هایی را که قصد ورود به پارک داشتند، برگرداندند. الان (ساعت یک بعد ازظهر جمعه) گروه کوچکتری رفته‌‌اند به پارک جهان‌نمای کرج. تا آنجا که من خبر دارم، مراسمی نتوانسته‌اند برگزار کنند. آنجا هم نیروهای انتظامی و امنیتی حضور گسترده دارند.
اطلاع دارید که اگر پارچه‌نوشت یا پلاکاردی با خودشان برده‌اند، چه شعارهایی نوشته‌ا‌ند؟
ما چون نتوانستیم توی پارک دورهم جمع بشویم، نتوانستیم یکدیگر را ببینیم. ولی از طرف اتحادیه کارگران بیکار پلاکاردهایی آماده کرده بودیم با این مضمون که اعتصاب، تشکل حق مسلم ماست. روی یک پلاکارد دیگر نوشته بودیم اجاره‌خانه ۵۰۰هزارتومان، حداقل دستمزد ۲۱۹هزارتومان! یک پلاکارد دیگری داشتیم که نوشته بودیم، خط فقر ۶۰۰هزارتومان، حداقل دستمزد ۲۱۹هزارتومان! شعارهایی در رابطه با تشکل‌خواهی نوشته بودیم، ولی عملا این فرصت را پیدا نکردیم.
از آنها که الان در پارک جهان‌‌نمای کرج جمع شده‌اند، خبر مستقیمی دارید؟ تجمع‌‌‌شان آرام است؟
تا این لحظه آنها نتوانسته‌اند مراسم روتین خود را برگزار کنند. هرسال در قطعنامه اول ماه مه خوانده می‌شد. که گفتم بازیها و جشنی برای کودکان ترتیب داده می‌شد. اما تا این لحظه که من خبر دارم، موفق به انجام برنامه‌ی خودشان نشده‌اند این دوستان.
پس این که می‌فرمایید رفتند آنجا، فقط جمعیت جابجا شده، مراسمی در کار نیست؟
در واقع مراسم به شکل روتین‌اش نه! آنجا کارگرها دورهم هستند و با خانواده‌هاشان نشسته‌اند و نیروهای امنیتی از نزدیک شدن کسان دیگری که می‌خواهند بروند آنجا، مخصوصا خانواده‌ها جلوگیری می‌کنند.
مصاحبهٰ‌‌گر: مهیندخت مصباح

گزارشی از فرزاد رازانی، گزارشگر حزب کمونیست کارگری درمورد برگزاری همایش کارگران تهران و کرج

جمعه ٦ اردیبهشت ٨٧

امروز جمعه هفتم اردیبهشت، از برگزاری همایش هزاران نفره کارگران تهران و کرج که بنا بود در پارک چیتگر برگزار شود، شدیدا ممانعت بعمل آمد.

طبق سنتی که چندین سال است شکل گرفته، کارگران درآستانه اول ماه مه به آبشار خور می روند و در آن جا مراسم ویژه ای را برگزار می کنند. عمده کارگران شرکت کننده از کارخانجات خودرو سازی سایپا و ایران خودرو و کارخانجات وابسته به آن هستند اما در عین حال شمار زیادی از کارگران دیگر مراکز کارگری و نیز فعالان کارگری هم در آن شرکت می کردند. اما امسال اعلام شد که کارخانجات خودرو سازی از ارائه سرویس ایاب و ذهاب به کارگران جهت شرکت در این همایش خودداری کرده اند. کارگران نیز مناسب دیدند که در پارک چیتگر این مراسم را برگزار کنند. اما از ساعات اولیه صبح با مراجعه به درب های ورودی پارک چیتگر با شمار بسیار زیادی از ماموران انتظامی و اطلاعاتی مواجه شدند که از ورود اتوبوس ها و می نی بوس ها و کلا ماشین های حامل کارگران ممانعت جدی به عمل می آوردند. صدها ماشین گشت پلیس استیشن و نیز سرکوبگرانی که در ماشین های شخصی و یا سوار موتور بودند، خود را برای مقابله با کارگران آماده کرده بودند. از تمام ماشین های شخصی و عمومی فیلمبرداری می شد و بعضا با درخواست کارت شناسایی و گروگرفتن آن، از کارگران خواسته می شد که به داخل شهر برگردند.

از آن جایی که در ساعت ها و دقایق مختلفی کارگران به جلو درب های پارک مراجعه می کردند متاسفانه پیش بینی در مورد جابجایی احتمالی محل همایش انجام نگرفته بود. گروهای کارگری متفرق شدند و نتوانستند همایش را در پارک چیتگر برگزار کنند. اما در پارک دیگری در جاده کرج، پارک جهان نما، تعداد 200 الی 300 نفر از کارگران دور هم جمع شدند که این کارگران نیز در احاطه پلیس بودند.

در حال حاضرخبر دقیق تری ازچگونگی این گردهم آیی در دست نیست.

تهران، ساعت ٢ بعدازظهر

فعالین حزب در مهاباد به استقبال اول مه رفتند

طبق اخبار رسیده به كمیته كردستان حزب، فعالین حزب در شهر مهاباد از یك هفته قبل از اول ماه مه فعالیت هائی را به این مناسبت شروع کرده و به استقبال اول مه روز جهانی کارگر رفتند.

فعالین حزب از جمله اطلاعیه حزب به مناسبت اول مه را در سطح شهر توزیع کردند و در برخی نقاط شهر دست به شعار نویسی زدند.

دست این رفقا را به گرمی میفشاریم و از همه فعالین حزب میخواهیم پوستر و اطلاعیه حزب به مناسبت اول مه را هرچه وسیعتر در شهرهای مختلف توزیع کنند و در و دیوار را از شعار پر کنند.

در مقابل همه محرومیت ها و فقر و بیکاری شدیدی که دامن مردم را گرفته است، درمقابل موج وحشتناک گرانی که کمر اکثریت مردم را شکسته است، باید وسیعا به استقبال اول مه رفت و خشم و انزجار از این اوضاع فلاکتبار را به اتحاد هرچه بیشتر علیه سرمایه داری و حکومت اسلامی سرمایه داران کرد. شهر به شهر و محله به محله خود را برای برپائی هرچه گسترده تر و باشکوه تر اول مه مه آماده کنید.

کمیته کردستان حزب کمونیست کارگری ایران
٢٥ آوریل ٢٠٠٨، ٦ اردیبهشت ١٣٨٧

صبح امروز برای جلوگیری از مراسم اول ماه مه در پارک چیتگر بیش از هزار نفر از نیروهای امنیتی و انتظامی این پارک را به کنترل خود در آوردند

صبح امروز هزاران کارگر بنا بر سنت هر ساله که طی آن در آخرین جمعه قبل از اول مه در آبشار خور این روز را گرامی میداشتند عازم پارک چیتگر شدند تا با گرامی داشت اول ماه مه به استقبال این روز بروند.اما از اولین ساعات صبح امروز نیرهای امنیتی شامل نیروهای یگان ویژه، صدها موتور سوار با تجهیزات کامل و نیرهای انتظامی و اطلاعاتی تمامی دربهای ورودی پارک را بسته و به اتوبوسها و مینی بوسهای حامل کارگران اجازه ورود به پارک را نمیدادند.با اینحال جمعهایی از کارگران با پای پیاده و از نقاط مختلف وارد پارک شدند، اما در داخل پارک نیز نیروهای امینتی و یگان موتور سوار با تجهزات کامل حضور پیدا کرده و بطور مرتب در داخل پارک جمعیت را تحت نظارت داشتند. بدنبال این وضعیت جمعهایی از کارگران عازم پارک جهان نما در کرج شدند و هم اکنون صدها نفر در این پارک جمع شده اند و نیروهای انتظامی و امنیتی نیز بصورت گسترده ای در آنجا حضور دارند و از رفتن خانواده ها به نقطه ای که کارگران در آن جمع شده اند جلوگیری میکنند و در حال حاضر چند نفر از کارگران از طرف نیروهای امنیتی به نگهبانی پارک برده شده اند و مشغول مذاکره هستند.خبر های تکمیلی از مراسم پارک جهان نما متعاقبا به اطلاع عموم خواهد رسید.

اتحادیه آزاد کارگران ایران

6/2/1387

www.ettehade.net

k.ekhraji@gmail.com

فراخوان به تظاهرات در مقابل مقر سازمان جهانی کار، آی ال او، در ژنو

جمهوری اسلامی ایران باید از آی ال او اخراج گردد

اجلاس سالانه سازمان جهانی کار آی ال او از 28 ماه مه تا 13 ماه ژوئن در ژنو برگزار میگردد. قرار است هیئت نمایندگی رژیم اسلامی ایران همچون سالهای گذشته در این اجلاس حضور بهم رساند. نباید اجازه داد سرکوبگران کارگران در آی ال او حضور یابند. رژیم اسلامی ایران بخاطر سرکوب کارگران و تحمیل بیحقوقی مطلق به آنها، باید از آی ال او اخراج گردد.

رفتار جمهوری اسلامی ایران با کارگران، ننگ بشریت است. رژیم اسلامی ایرا ن بطور پیوسته و سیستماتیک اعتراضات کارگران برای بهبود وضعیت شان را با خشونت پاسخ داده است. رژیم حاکم در ایران وقعی به حقوق برسمیت شناخته شده کارگران بر اساس کنوانسیونهای بین المللی، نمیگذارد. در ایران بارها اعتراضات کارگری سرکوب و حتی بخون کشیده شده است. رهبران کارگران را بزندان انداخته و شکنجه کرده اند. فعالین کارگری را شلاق زده اند. فعالین اول ماه مه را محاکمه و بزندان انداختند. برای آزادی فعالین کارگر زندانی، وثیقه های سنگین مقرر میدارند تا از فعالیت بازشان دارند. در مواردی به آدم ربائی و ترور فعالین کارگری نیز، متوسل شده اند. دستمزد صدها هزار کارگر را ماهها نمیپردازند و آنها را به فقر مطلق کشانده اند.

اعتراضات وسیع در همبستگی با مبارزات کارگران و مردم ایران در دو سال گذشته، پاسخ سازمان های کارگری جهان به حکومت اسلامی ایران بوده است. باید اقدامات شدیدتری نسبت به سرکوب کارگران در ایران صورت بگیرد.برخی از سازمانهای کارگری اعلام کرده اند که از رژیم اسلامی ایران به آی ال او شکایت خواهند کرد. این گامی به پیش است، اما کافی نیست. جمهوری اسلامی ای باید از آی ال او اخراج گردد. ما همصدا با کارگران ایران، سازمان های کارگری جهان را فرا میخوانیم که خواهان اخراج جمهوری اسلامی ایران از آی ال او شوند!

حزب کمونیست کارگری در اعتراض به حضور هیئت جمهوری اسلامی در سازمان جهانی کار در ژنو، تظاهراتی را همزمان با حضور جمهوری اسلامی سازمان داده است و همه مردم آزادیخواه را به شرکت در آن فرامیخواند. حزب همچنین سازمان های کارگری را به حمایت از این تظاهرات فرامیخواند.
تاریخ تظاهرات متعاقبا اعلام میگردد.

تشکیلات خارج کشور حزب کمونیست کارگری ایران
٢٤ آوریل ٢٠٠٨، ٥ اردیبهشت ١٣٨٧

با گام هایی استوار و آرزوهایی انسانی به پیشواز اول ماه مه می رویم!!!

کارگران و مردم آزادیخواه:

سال 86 را در حالی به پایان می بریم که ما کارگران و بسیاری از مزدبیگران هم چنان گرفتار چنبره ی زندگی مشقت بار و غیر انسانی خویش هستیم.
سال 86 برای ما کارگران، سالی همراه با اخراج و بیکاری، برقرار بودن قراردادهای موقت یک ماهه و سفید امضاء، تورم لجام گسیخته و بی تشکلی بود.
سال 86، هم چنین سال سرکوب اعتراضات زنان، دانشجویان و معلمان، زندانی شدن فعالین کارگری چون محمود صالحی و منصور اسانلو، و در روزهای گذشته، اجرای حکم شلاق کارگرانی بود که اقدام به برگزاری مستقل مراسم اول ماه مه در سنندج کرده بودند.
سال 86، سال اعتصابات مکرر کارگری، برای کسب مطالباتی چون، پرداخت به موقع حقوق ماهیانه،امنیت شغلی و حق ایجاد تشکل مستقل کارگری نیز بود.
در سالی که گذشت، کارگران نیشکر هفت تپه در کنار دیگر مطالبات شان، شجاعانه، خواهان ایجاد " سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه " شدند. اعتصاب درخشان کارگران لاستیک سازی البرز در نوع خود کمک شایانی بر تقویت اعتماد به نفس و پیشبرد تحرکات کارگران داشت.
سندیکای کارگران شرکت واحد در زیر فشار سرکوب و دستگیری هم چنان بر خواست ها و مطالبات کارگران شرکت واحد و دیگر جنبش های اجتماعی پافشاری کرد.
سالی که گذشت، هم چنین شاهد حمایت گسترده ی جنبش جهانی کارگری در قالب کمپین ها و فراخوان های اعتراضی بودیم، در این خصوص می توان به فراخوان کارزار جهانی در حمایت از کارگران ایران و آزادی منصور اسانلو و محمود صالحی در روزهای نهم اگوست(18 مرداد) و 6 مارس(16 اسفند) و حمایت تشکل های کارگری جهان از اعتصاب غذای 24 ساعته در دفاع از محمود صالحی اشاره کرد.

هم طبقه های شریف:
اکنون این سالِ، با تحرکات امید بخش کارگران و فعالین کارگری، همراه با امیدها و آرزوهای بزرگ انسانی به پایان می رسد، و"اول ماه مه روز جهانی کارگر" در پیش روی ماست، روز جهانی کارگر برای کارگران تبلور همبستگی و ابراز خشم و نفرت به نظام انسان ستیز سرمایه داری است.
برای ما کارگران و تمامی وجدان های آگاه، اول ماه مه می تواند بستر و زمینه ای برای تحقق خواسته های برحق و انسانی ما باشد. با اتکاء به وحدت و همبستگی کارگران روز جهانی کارگر سال 87 می تواند گامی باشد در جهت پایان بخشیدن به اخراج سازی ها، لغو قراردادهای موقت، دستمزد برابر برای زنان و مردان متناسب با تورم واقعی، ممنوعیت کار کودکان، آزادی زندانیان سیاسی، کسب آزادی های دمکراتیک و ایجاد " تشکل های مستقل و آزاد کارگری" باشد.


« گرامی باد اول ماه مه روز جهانی کارگر»

شورای همکاری تشکل ها و فعالین کارگری
28/12/1386